نظر یک روانپزشک در مورد تلگرام، وایبر و واتس‌آپ

whats-app-viber

این روزا شبکه های اجتماعی موبایلی بیشتر از هر زمان دیگری در جامعه ایرونی ریشه کرده ان و به سرعت در حال همه گیر شدن هستن ؛ در این مقاله می تونید نظر یه روانپزشک در مورد شبکه های اجتماعی مانند تلگرام، وایبر و واتس اپ رو بخونین.

  1. اگه تا چند دهه پیش هوا، غذا و عشق عناصر حیاتی واسه زیستن به حساب می رفتن، امروز اطلاعات به عنوان چهارمین پایه واسه زندگی بیولوژیک آدمی شناخته می شه.

    اگه عشق و اطلاعات نباشه مرگ، حتی از دید بیولوژیک، سراغ آدمی میاد. شاید این سخن حضرت مولانا بیشتر از هر وقتی اعتبار داشته باشه: «هرکه رو افزون خبر جانش فزون/ جون نباشه جز خبر در آزمون»

  2. امروز گروه های جور واجور و تخصص های زیاد پزشکی شکل های جور واجور و اقسام گروه های تلگرامی و کمتر واتس آپی رو راه اندازی کرده ان. کافیه یه بار در اورژانس گرفتار موردی خاص شید و مشکل رو با ده ها نفر از همکاران در فضای مجازی مطرح کنین و از راهنمایی ایشون بهره ببرین تا بفهمین که چه نعمت بزرگیه فضای مجازی اما جوری که به دنبال میاد، این به درد بخور و موثر بودن به شرط شناخت وجود فضای مجازی و رعایت شرط هاست.
  3. به کار گیری فضای مجازی مثل یه وسیله مثل هر وسیله دیگری به شمشیر دو لبه می موند. می تونه جراحانه عقده های جهالت رو بیرون کشد یا قصابانه جون آدمی رو سلاخی کنه. فضای مجازی به همون اندازه که می تونه تولید کننده باشه، می تونه داغون کننده باشه.

    بشر امروزین با سرسام اطلاعات روبرو شدن. اطلاعات به سرعت پخش می شه و این سرعت گاه دقت و اصالت رو به قربانگاه می کشوند. فضای مجازی اقیانوسیه به عمق یه انگشتدانه که فرصت غور و غواصی رو از آدمی می گیرد. از اون سو اما اگه بر فضای عمومی (از جمله تلگرام و واتس آپ) فقط به عنوان یه سرنخ آگاهی و نه خودِ آگاهی نگاه شه، می تونه در گسترش دانایی موثر بیفته. اگه به تلگرام و واتس آپ به عنوان منبع غایی اندیشه تلقی شه، خود اندیشه سوزه اما اگه راهی به رهایی و فرصتی واسه دونستن تلقی شه، می تونه نردبانی بر بام دانایی باشه. تلگرام و واتس آپ وقتی به درد بخور هستن که حس کنجکاوی رو واسه خوندن کتاب و تتبع عالمانه در نشریه های معتبر برانگیزند و نه اینکه توهم استغنا از منابع معتبر رو دامن زنند اما در مقام عمل می بینیم که نه فقط این، بلکه مع الاسف، مثل بقیه نحله های رسانه های الکتریکی، سریع آغشته به هجویات و لطیفه ها می شه و از حیّز انتفاع ساقط. این وسط در فضای واتس آپ با در نظر گرفتن حضور مدیر گروه (admin) ممکنه در رسیدن به یه گروه برابر و پویا به درد بخور باشه، امکانی که در وایبر وجود نداره.

  4. از دیگر مشکلات فضای چت اینه که شما مخاطب رو نمی ببینن، زبون بدن اون رو نمی فهمید، تن صدای اون رو درک نمی کنین و همه اینا دامن زننده سوءتفاهم و پدیدآورنده دشمنی های فردی می شه. فضای مجازی مستعد برهم زدن صلح و دوستی و ایجاد تخاصم و دشمنیه. البته همین آگاهی به موضوع می تونه مانع از تبدیل یه فضای پویا و سازنده به یه فضای بیحالی زا و دلگیرکننده شه. خلاف چیزی که عموم تصور می کنن، فضای وایبر و واتس آپ فرصت مناسبی واسه طرح مباحث جمعی نیس و بهتر اون هستش که آخرین اطلاعات، تجربیات، ارجاعات، نتیجه کار های علمی یا چیزهای مورد علاقه مشترک در بخش های ادبیات، هنر و فرهنگ و سیاست به اشتراک گذاشته شده و از اونا عبور شه.
  5. در آخر اینکه دنیای مجاز به هر حال مجازه و به اندازه یه دنیای واقعی با واقعیت فاصله داره. دنیای مجاز اومده بود تا مرزها رو درهم شکند، اما انگار پدیدآورنده مرزهای جدیدی شده. با نگاهی آسیب شناسانه می توان بهره بهتر و مفیدتری از دنیای مجازی داشت. نکته مهم اون هستش که ما هر لحظه به این توجه کنیم که عنان زندگی ما در اختیار دنیای مجازیه یا عنان دنیای مجازی در دست ما. شاید از این رهگذر جامعه پزشکی هم بتونه از این وسیله به خوبی بهره برد.

دکتر علی نیکجو

چیجوری سلامت روحی خود رو افزایش بدیم؟

چیجوری بر ذهن خود مسلط شیم؟

روانشناسی هفته نامه سلامت

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *