شاید واسه خیلیا باحال باشه که چیجوری سیم کارتایی به اندازه یه بند انگشت(وحتی کمتر) میتونن این جوری داده ها رو جابجا کنن و رابطه بی سیم لازم مارا تامین کنن.

به گزارش آلامتو به نقل از زومیت؛ در گذشته تلفن های همراه فقط با به کار گیری سیم کارت راه اندازی می شدن و اگه سیم کارت وارد دستگاه نمی شد، گوشی کارکرد خاصی نداشت؛ اما با گذشت زمان راه اندازی گوشی بدون سیم کارت هم ممکن شد. با این حال تلفن های هوشمند واسه ایجاد اتصال مخابراتی بی سیم نیاز به سیم کارت دارن. در ادامه به چگونگی کارکرد سیم کارت می پردازیم.

ماژول هویتی مشترک (Subscriber Identity Module)

همه افراد سیم کارت رو با نام SimCard می شناسن؛ اما باید توجه داشت که سیم کارت مخفف کلمه Subscriber Identity Moduleه که معنی ماژول هویتی مشترک می دهد و بر ارائه شبکه سلولی براساس هویت کاربر واسه ایجاد رابطه امن دلالت داره.

سیم کارت ها در ابعاد مختلفی عرضه و استفاده می شن. جدیدترین استاندارد، سیم کارت های نانو هستن که ابعاد بسیار کوچیکی دارن. به کار گیری سیم کارت های کوچیک به تولیدکنندگان تلفن های هوشمند این امکان رو می دهد که فضای بیشتری واسه بقیه اجزای حیاتی دستگاه داشته باشن. فضای ذخیره سازی سیم کارت ها بیشتر محدود به ۲۵۶ کیلوبایته. البته باید بدین نکته هم توجه داشت که اینجور میزانی از فضای ذخیره سازی واسه ذخیره اطلاعات حیاتی سیم کارت مثل شماره شناسایی کافی و حتی زیاده. در تصویر زیر می تونید شکل های جور واجور سیم کارت رو براساس ابعاد ببینین.

هر سیم کارت دارای یه عدد ۶۴ بیتی استثنایی و خاص هستش که همون شماره شناسایی اون به حساب میاد و باعث می شه که به شبکه گوشی موبایل وصل شه. در بخش هایی مثل قرارداد های امنیتی، مسائلی بسیار پیچیده و فنی وجود دارن که در این مقاله به بررسی اون ها نمی پردازیم. به لطف عدد ۶۴ بیتی می توان چندین تریلیون (هزار میلیارد) مشترک درست کرد و به خاطر همین نباید نگران به آخر رسیدن ظرفیت اشتراک سیم کارت ها باشیم.

اتصال به شبکه

وقتی که کاربر سیم کارت رو درون دستگاه قرار می دهد، دستگاه شروع به ایجاد رابطه با شبکه اپراتور می کنه تا بتونه اتصال رو بسازه. وقتی که شماره منحصر به فرد کاربر به همراه کلید گرفتن هویت به نزدیک ترین دکل ارسال می شه، ارائه دهنده ی خدمت یا همون اپراتور هم در مقابل، اطلاعات رمزگذاری شده ای به دستگاه کاربر ارسال می کنه تا اتصال برقرار شه. در این هنگام اگه سیم کارت کاربر بتونه اطلاعات دریافت شده رو رمزگشایی کنه، اتصال برقرار می شه.

این پروسه تضمین می کنه که تنها سیم کارت کاربر می تونه رمزگذاری انجام شده رو بخونه و با شماره موبایل موجود مبادرت به ایجاد اتصال کنه. اما این موضوع فقط به شرکت ارائه دهنده خدمات یا همون اپراتور مربوط می شه. اما اگه کس دیگه ای به سیم کارت کاربر دسترسی داشته باشه و اون رو روی موبایل خود نصب کنه چه اتفاقی می افته؟ این موضوع همون شرایطیه که شماره شناسایی شخصی (PIN) و کد انسداد شخصی (PUK) وارد عمل می شن.

با اضافه کردن PIN به سیم کارت، کدی چهار تا هشت رقمی لازم هستش تا سیم کارت رو فعال کنین. البته واسه زمان هایی که کاربری غیر از کاربر اصلی تلاش کنه قفل سیم کارت رو باز کنه، شرایطی در نظر گرفته شده. به این شکل که اگه رمز به تعداد سه بار اشتباه وارد شه، سیم کارت قفل می شه. در این صورت واسه باز کردن قفل سیم کارت باید به سراغ PUK رفت. این عدد هم روی کارت تموم سیم کارت ها نوشته می شه و با اون می توان قفل سیم کارت رو باز کرد.

آینده سیم کارتا

چیزی که باعث می شه سیم کارت ها بسیار محبوب باشن، امکان انتقال اون ها از یه دستگاه به دستگاه دیگه س. بعضی از شرکت ها می گن که کاربران می تونن از راه سیم کارت های جاسازی شده یا به طور اختصار e-SIM هم به شبکه گوشی موبایل وصل شن. همون طور که از نام این نوع از سیم کارت ها برمی آید، اون ها در داخل موبایل جاسازی می شن و نمی توان از اون در دستگاه دیگری استفاده کرد. با این اوصاف اینجور سیم کارت هایی نمی تونن جایگزینی کامل واسه سیم کارت هایی فعلی باشن.

اما نکته باحال در مورد e-SIM اینه که کاربران اینجور سیم کارت هایی می تونن به سادگی اپراتور تلفن همراهشون رو بدون نیاز به تغییر سیم کارت، عوض کنن و تموم کاری که باید بکنن، اینه که به بخش تنظیمات دستگاه برن و از اونجا اقدامات لازم رو بکنن. اپل در تلاشه از این تکنولوژی در آیپد استفاده کنه و سامسونگ تصمیمی رو واسه ساعت های هوشمند Gear گرفته.

باید بدین نکته هم توجه داشت که به کار گیری این نوع سیم کارت ها باعث می شه تلفن های همراه ضخامت کمتری داشته باشن. در مقابل، شرکت های تولیدکننده گوشی هوشمند فضای بیشتری در داخل موبایل واسه قرار دادن اجزای جور واجور دستگاه دارن. از طرف دیگه، موضوعاتی مثل رومینگ بین المللی واسه گردشگران کار ساده ای نیس و زحمت زیادی داره. اما با به کار گیری e-SIM می توان این کار رو به سادگی انجام داد و فقط کافیه به تنظیمات گوشی یا تبلت برید و از این روش اپراتورتان رو تغییر بدید.

چیجوری سلامت روحی خود رو افزایش بدیم؟

چیجوری با انگیزه کار کنیم؟

تکنولوژی دانستنی زومیت چیجوری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *