نحوه برخورد با افرادی که رفتار ناشایست دارند؟

smart people Behaviors

به گزارش آلامتو و به نقل از مردمون؛ تو یه دنیای ایدآل، هر فردی که با اون برخورد داریم مهربون، خوش برخورد، توجه کار، دست و دل باز و بسیاری صفت های مثبت دیگه س. اونا لطیفه هایی که ما تعریف می کنیم رو می فهمن و ما هم لطیفه های اونا رو می فهمیم. در این دنیا هممون در فضای سراسر شادی زندگی می کنیم که هیچکی هیچوقت ناراحت، دپرس یا عصبانی نیس.

ولی بدیش اینه ما در دنیای ایدآل زندگی نمی کنیم. بعضی ها اونقدر عصبانی مون می کنن که تا مرز دیوانگی پیش می رویم. خود ما هم این بلا رو سر افراد دیگه می بیاریم. اونایی که ازشون خوشمون نمی آید آدمایی بی توجه هستن که شخصیتمون رو خراب می کنن، انگیزه هامون رو زیر سوال می برند یا خیلی ساده از لطیفه هایی که تعریف می کنیم خوششون نمی آید ولی از ما توقع دارن که از ته دل به لطیفه هاشون بخندیم.

شاید دلتون بخواد بدونین که ممکنه با کسی که همیشه از دست شما عصبانیه یا کسی که اصلاً دلتون نمی خواهد کنار اون ناهار بخورین، مساوی برخورد کنین یا نه. شاید دلتون بخواد بدونین که باید دوست داشتن همه آدمها رو یاد بگیرین یا نه.

براساس رابرت ساتن (پروفسور علوم مدیریتی در دانشگاه استنفورد) اینکار نه ممکنه و نه حتی ایدآله که تیمی از همه کسائی تشکیل بدید که حاضرید هر هفته با اونا مهمانی بدین.

واسه همینه که افراد باهوش حتی از کسائی هم که از اونا خوششون نمی آید هم بیشترین استفاده رو می کنن. روش اونا اینطوریه:

  1. می پذیرن که قرار نیس از همه آدمها خوششون بیاد.

بعضی وقتا اوقات به دام این فکر می افتیم که خیلی آدم های خوب و مهربانی هستیم. تصور می کنیم که باید از همه کسائی که با اونا برخورد داریم خوشمون بیاد. ولی این عملی نیس. ناچار با کسائی برخورد می کنین که افراد سرسختی هستن و نمی تونید با اونا کنار بیایید.

افراد باهوش این رو می دانند. اونا هم اینکه تشخیص میدن که تضادها و اختلافات نتیجه فرق ارزش هاست.

اون کسی که از اون خوشتون نمی آید حتماً آدم بدی نیس. دلیل اینکه نمی تونید با اون کنار بیایید اینه که ارزش های متفاوتی با اون دارین و این فرق در ارزش ها موجب قضاوت می شه.

وقتی قبول کنین که همه آدمها قرار نیس از شما خوششون بیاد و شمام قرار نیس از همه آدمها خوشتون بیاد، موقعیت براتون بسیار ساده تر می شه و بهتر می تونی به این افراد برخورد کنین.

  1. با اونایی که دوست ندارن کنار می آیند (نه اینکه اونا رو ندیده بگیرن).

مطمئناً همیشه حرصتان رو درمی آورد، از جوک های بی مزه و مبتذلش دندون هاتون رو به هم می سایید یا تیک زدنهای مداومش در محل کار روی اعصابتان می رود ولی داشتن احساسی کمتر از دلسوزی و تحمل فقط خودتون رو اذیت می کنه.

رابرت ساتن می گوید، «از دید عملکردی، دوست داشتن زیاد کارمندانتان خیلی سخت تر از کم دوست داشتن اوناس. شما به کسائی نیاز دارین که نقطه نظرات متفاوتی داشته باشن و از بحث کردن نترسن. اینا اون کسائی هستن که باعث می شن سازمان مرتکب اشتباهات و کارای احمقانه نشه.»

شاید آسون نباشه ولی باید تحملشان کنین. معمولاً اونایی که روی اعصابمان می روند هستن که فکرها و ایده های جدید به ذهنمون می بیارن و خودشون هم گروه رو به سمت موفقیت جهت میدن. یادتون باشه، شمام آدم کاملی نیستین و خیلی ها فقط تحملتان می کنن.

  1. با اونایی که دوست ندارن با ادب رفتار می کنن.

احساستون نسبت به یه نفر هر چی که باشه، اون فرد نسبت به رفتار و کردار شما بسیار حساسه و همون رو به شما مشخص می کنه. اگه با اونا بی ادبی کنین، اونا هم با بی ادبی محض با شما رفتار می کنن. درنتیجه به خودتون بستگی داره که با اون مساوی، بی طرف و با ادب رفتار کنین.

بن داتنر، روانشناس و نویسنده، می گوید، «اینکه با سیاست یه poker face از خودتون نشون بدید خیلی مهمه. باید تا می تونید مثبت و حرفه ای برخورد کنین. با این روش، تا سطح اونا پایین نخواهید رفت و اعصابتان بیشتر خرد نمیشه.»

  1. انتظارات و انتظارات خودشون رو آزمایش می کنن.

دور از انتظار نیس که آدمها انتظارات و انتظارات غیرواقعبینانه درمورد بقیه داشته باشن. ممکنه از بقیه توقع داشته باشیم که دقیقاً اونطور که ما رفتار می کنیم رفتار کنن یا چیزایی رو به زبون بیارن که ما تو یه موقعیت خاص به زبون می بیاریم. ولی، این واقعبینانه نیس.

آدمها خصوصیات اخلاقی دارن که تا حد زیادی تعیین کننده عکس العمل های اوناس. اینکه از بقیه توقع داشته باشی مثل شما رفتار کنن، مطمئناً فقط باعث ناامیدی تون می شه.

اگه فردی هر بار حالتون رو بد می کنه، تلاش کنین انتظاراتتان رو درست بچینید. با این روش خودتون رو از نظر روانی واسه رفتار اون آماده می کنین تا دیگه غافلگیر نشید. افراد باهوش همین کار رو می کنن. اونا هیچوقت از رفتارای کسائی که دوست ندارن غافلگیر نمی شن.

  1. به درون خودشون نگاه کرده و روی خودشون تمرکز می کنن.

هر چقدر هم که تلاش کنین، بازم ممکنه کسی بتونه روی اعصابتان بره. خیلی مهمه که یاد بگیرین در برخورد با اینجور آدمایی چیجوری رفتار کنین.

به جای اینکه به آزاردهنده بودن اون فرد فکر کنین، روی این تمرکز کنین که به چه دلیل اونطور عکس العمل می بدید. بعضی وقتا چیزی که در بقیه خوشمون نمی آید درست همون چیزیه که در خودمون خوشمون نمی آید.

محرک هایی که ممکنه باعث پیچیده شدن احساساتتون شه رو پیدا کنین. اون وقت می تونین واکنشتان رو پیش بینی کرده، نرم ترش کنین یا حتی اون رو تغییر بدید. یادتون باشه: عوض کردن دیدگاه ها، رفتارها و نگاه خودتون بسیار آسون تر از اینه که از کس دیگه ای بخواین خودشو عوض کنه.

  1. مکث می کنن و یه نفس عمیق می کشن.

کاتلین بارتل (مشاور رواشناس از کالیفرنیا) می گوید، بعضی خصوصیات شخصیتی ممکنه همیشه باعث ناراحتی تون شن. شاید اون همکاری که همیشه کار رو به ضرب العجل ها نمی رساند یا اون مردی که جوک های بی ارزش تعریف می کنه.

ببینین چه چیزیه که روی اعصابتان رفته، بارتل می گوید که اینطوری می تونید خودتون رو واسه دفعه بعدی که اون اتفاق می افتد آماده کنین.

اون می گوید، «اگه بتونین کمی مکث کنین تا آدرنالینتان پایین بیاد و به بخش منطقی مغزتون برید، خیلی بهتر می تونی با اون فرد حرف بزنین و قضاوت زودتر از موعد متعارف نکنین.» یه نفس عمیق و یه قدم بزرگ رو به عقب هم می تونه به آروم کردنتون کمک کنه و باعث شه عکس العمل افراطی نشون ندین.

  1. نیازهاشون رو عنوان می کنن.

اگه افراد خاصی مداوماً روی اعصاب شما می روند، با آرامش به اونا بگید که روش برخورد و سبک روابط عمومی اونا واسه شما مشکل سازه.

از زبون متهم کننده استفاده نکنین و درعوض تلاش کنین از فرمول «وقتی تو … من احساس می کنم …» استفاده کنین. مثلا به اون فرد بگید، «وقتی حرف منو در جلسات قطع می کنی، احساس می کنم که واسه نظرات من ارزشی قائل نیستی.» بعد یه لحظه صبر کنین و منتظر جواب اونا بمونین.

ممکنه فهمیده باشین که اون فرد نمی دونسته که حرف شما هنوز تموم نشده یا اونقدر واسه بیان نظر خود هیجان زده بوده که وسط حرف شما پریده س.

هم اینکه ببینین: تست هوش آنلاین

  1. بین خودشون و اونا فاصله ای در نظر می گیرند.

اگه همه این روش ها عمل نکنه، افراد باهوش بین خودشون و کسائی که دوست ندارن فاصله ای در نظر می گیرند. عذر بخواین و راه خودتون رو برید. اگه در محل کارین، به اتاق دیگری برید یا در گوشه دیگه میز کنفرانس بشینین. با کمی فاصله، می تونی که برگردین و با اونایی که دوست دارین یا دوست ندارین دوباره صحبت کنین.

البته اگه همه آدمایی که از اونا خوشمون نمی آید دور و برمان نباشن خیلی بهتر هستش ولی بدیش اینه دنیا اینطور نیس و ما مجبور هستیم در زندگی روزانه با اونا برخورد داشته باشیم.

چیجوری سلامت روحی خود رو افزایش بدیم؟

چیجوری با انگیزه کار کنیم؟

روانشناسی مردمون

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *