ناگفته‌های مهران مدیری درباره خسرو شکیبایی

مهران مدیری در یادداشت کتاب مرحوم خسرو صبر نوشته: از روزی که اون رو شناختم و از اولین باری که اون رو دیدم، حالش خوب نبود. هیچ وقت حالش خوب نبود. منظورم بدحالی جسمی اش نیس. احساس خوشبختی داخلی نداشت. از اون آدم های غمگینی بود که ذاتا اندوه رو در خود داشت. این در صداش بود. در لحن گفتارش بود، در چشمانش بود و در حرکت دستاش.

شاید با همین اندوه درون، احساس شادی داشت و با همین نگرانی های درون، خودشو زنده نگه می داشت. دوست داشت تنها باشه. دوست داشت خلوت باشه. بقیه رو به خود راه نمی داد. هیچوقت نفهمیدم چی خوشحالش می کنه و چه وقتی حالش خوبه.

واسه بازی در «پاورچین» به اون تلفن زدم. رفتم خونه اش و نشستیم به درد دل. در همه جای خونه بود. مجسمه اش، عکس هاش، نقاشی هایی که از چهره اون کشیده بودن، جوایزی که گرفته بود. تصویر آدم های مهمی که با اون کار کرده بودن. و نقطه نورانی کارنامه اش، «هامون».

همه جا پر از اون بود و اون غمگین، مثل کودکی بود که بوسیله خدا تنبیه شده باشه. یه بغض نهفته که در گلوی اون بود و نمی دانم به چه دلیل. گفت که میاد و در «پاورچین» بازی می کنه. فردا به محل فیلمبرداری ما اومد و حرف زدیم. می دونستم که نمی آید. حوصله نداشت، حقیقت رو نمی گفت که دل منو نشکند. حوصله نداشت و رفت. چند سال گذشت. واسه بازی در «مرد هزار چهره» به اون تلفن زدم و تو یه روز برفی دوباره به محل فیلمبرداری ما اومد. غمگین تر، شکسته تر و بی حوصله تر.

بازم می دونستم که نمی آید. با هم حرف زدیم. حوصله نداشت. بازم نمی خواست که دل منو بشکنه. بهونه آورد و بازم حوصله نداشت و رفت. نزدیک درب خروجی برگشت، منو بوسید و گفت: «من همیشه یه بازی به تو بدهکارم.» و رفت، واسه همیشه رفت.

روزی که واسه خاکسپاری رفتم، و هزاران نفر اومده بودن تا این پیکر غمگین رو به خاک بسپارن و مردم زیادی که دوستش داشتن و می گریستند. و مردم فراوون دیگری که اومده بودن با هنرمندان مورد علاقه شون عکس بگیرن و عده فراوون هنرمندانی که تلاش داشتن به بقیه حالی کنن که ما بیشتر از شما با ایشون دوست بودیم، و در این هیاهوی بزرگ، آخرین جمله اون رو دوباره شنیدم که می گفت: «من همیشه یه بازی به تو بدهکارم…»

مطمئنم در بهشت ، روزی با اون کار می کنم. شاید تو یه تئاتر مشترک که اونجا دیگه، حوصله داره، حالش خوبه و غمگین نیس.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *