نامیبیا کجاست و چرا به آن سفر کنیم؟

Namibia Giraffe

بعضی از اسامی رو سخت میشه به عنوان یه کشور قبول کرد چراکه واقعاً خبری از اونا منتشر نمی شه اما همین کشورها ممکنه یه تجربه ناب گردشگری رو در خود داشته باشن.

به گزارش آلامتو و به نقل از سایت ما؛ نامیبیا کشوری در جنوب غربی آفریقا هستش و بین بیابان های نامیب و کالاهاری قرار گرفته. زوج جهانگرد ما این بار به این منطقه زیبای بیابانی سفر کرده ان. با ما همراه باشین تا گزارش، خاطرات و پیشنهاد های اون ها رو با هم بخونیم.

بنت و پِر (Bente and Per) زوج جهانگرد اهل نروژ هستن که در شهر فردریکستاد زندگی می کنن. این زوج به کشورای مختلفی در قاره های آسیا، اروپا، اقیانوسیه و آفریقا سفر کرده ان و داستان سفرهایشان رو در وب سایت خود منتشر می کنن. هدف اون ها از این کار، انتقال لذت سفر به دیگرونه.

به چه دلیل به نامیبیا سفر کنیم؟

دوست دارین بدون ترس از جنایت و جمعیت زیاد مردم به آفریقا سفر کنین و از مناظر طبیعی و سرزمین های زیبایی لذت ببرین که در جاده های اون غزال های آفریقایی از جلوی ماشین شما رد می شن یا گله زرافه هایی که آروم و ساکت کنار جاده وایس تاده ان و با کنجکاوی شما رو که در حال استراحت هستین نگاه می کنن؟ کشوری که در اون می تونید ساعت ها، بدون این که ماشین دیگری رو ببینین رانندگی کنین. کشوری که فیل ها به زندگی در آب و هوای بیابان عادت کرده ان و شما می تونید در شن های ساحل اقیانوس اطلس بازی کنین. خارق العاده نیس؟ در نامیبیا تموم این توصیفات و حتی بیش تر از این ها رو می تونید تجربه کنین.

در راهنمای گردش سواکوپموند، درباره جاده های خاکی و شنی سمت شمال به ما اخطار داده بودن. اما در کمال تعجب اون ها در بهترین شکل بودن. ما هیچ توفانی رو تجربه نکردیم. البته این کار در فصل بارانی خطرناکه. ما در اوایل فصل باران سفر کردیم و شانس با ما یار بود که در تموم مدت تونستیم خیلی راحت در جاده ها حرکت کنیم.

موقعیت

شهر کویری نامیبیا در شمال غرب آفریقا قرار داره. این منطقه با بوتسوانا و زیمبابوه از غرب، و آنگولا از شمال هم مرز می باشه. این منطقه ساحلی بلند با بیابانی به اسم بیابان نامیب منظره ای بسیار سحرآمیزه که قسمت شمالی اون به نام ساحل اسکلت، دورترین منطقه دنیا حساب می شه.

ما طی کریسمس ۲۰۱۲/۱۳ سه هفته در این کشور ماندیم. این سفر به مدت یه سال برنامه ریزی شده بود. ما قبل از این سفر در ماه دسامبر چند بار به کمک گوگل ارث (google earth) این راه رو رفته بودیم. هواپیمای ما صبح زود در پایتخت نامیبیا، ویندهوک فرود اومد و این فرصت رو داشتیم که تا فردای اون روز، قبل شروع سفرمون با یه ماشین کرایه ای و گشتن در کشور، این شهر رو ببینیم.

ما به سمت شمال، به طرف شهر کوچیک مارنتیال در بیابان کالاهاری حرکت کردیم. اولین جایی که وایسادیم اقامتگاه آنیب در بیابان کالاهاری بود که شب رو در همون جا سپری کردیم. ما از قبل تموم وسایل و موارد مورد نیازمون رو از راه اینترنت سفارش دادیم. اگه قصد چادر زدن داشته باشین، که کاری ممکن و بسیار معموله، دیگه احتیاجی به سفارش از قبل ندارین. اما اگه تخت خواب خوب و دیگر موارد آسایش و راحتی رو می خواهید حتما باید از پیش سفارش بدید. هیچ کس حاضر نیس خطر به خطر افتادن در بیابان رو، بدون هیچ سقفی روی سر، قبول کنه.

مشخصات کشور نامیبیا

نامیبیا با تموم شهرهای آفریقا که تا حالا دیده ام تا حدی فرق داره، چون مردم زیادی در اون جا زندگی نمی کنن. در این منطقه با وسعت ۸۲۵۴۱۸ کیلومتر مربع، تنها جمعیتی حدود ۲ میلیون نفر زندگی می کنن. این یعنی به ازای هر کیلومتر مربع فقط ۲ نفر. این منطقه بعد از مغولستان، دومین منطقه با کم ترین تراکم جمعیت در دنیا هستش.

نامیبیا، چشم اندازی منحصربه فرد و بزرگی داره که به تموم سفر می ارزه. این جا قدیمی ترین بیابان دنیا هستش. بیابان نامیب به طول ۲۰۰۰ کیلومتر در امتداد ساحل آتلانتیک ( اقیانوس اطلس) کشیده شده. این زمین صاف از کوه ها، برونزدها، دشت ها و درهای سنگلاخی تشکیل شده. در این منطقه کوهستانی می تونید نقاشی ها و حکاکی های سنگی رو ببینین که همه در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده ان. در جنوب می تونید دومین دره بزرگ دنیا به نام دره فیش ریور(Canyon Fish River) رو ببینین. رفتن به طرف پایین دره و شنا در یکی از دریاچه های زیبای رودخانه های ماهی یکی از خاطره انگیزترین و مهمترین بخش سفر ما در نامیبیا بود. من هم با گربه ماهی ها شنا کردم و برخلاف وجود زمین های بی حاصل، احساس می کردم که در بهشت هستم.

شمالی ترین بخش کشور با زمین ها و جنگل های پرپشت به طور کامل به رنگ سبز دیده می شن. در شهر کوچیک اُپووُ(opuwo) با آدمایی آشنا می شید که همه نماینده گروه های قومی هستن که که هنوز به روش سنتی زندگی می کنن. این جا یه شهر رنگیه. هیچ جا در آفریقا اینجور تنوعی در لباس، جواهرات و مدل مو ندیده ام. ملاقات با مردم هیمبا یکی از بخش های مهم سفر ما بود.

مناطق و شهرهایی که ارزش دیدن دارن

ما برنامه ریزی کرده بودیم که سفری به تموم کشور داشته باشیم و تموم جاذبه های اون رو ببینیم. پایتخت این کشور، ویندهوک جایی که سفرمون رو شروع کردیم، جمعیت ۳۵۰۰۰۰ نفر رو در خود جای داده. ما قبل از شروع سفر و هم اینکه قبل از برگشت به اروپا، یه روز رو به دیدن و لذت بردن از شهر اختصاص دادیم. گشتن در شهر بسیار راحت بود، به خصوص این که کافه ها و رستوران های خوبی هم داشت. اگه به هنر آفریقایی علاقه مندین، مغازه های خوب بسیاری هست که هم دارای سوغاتی و هم اشیای قدیمی آفریقایی هستن.

ما در ۱۷ روز، چیزی بیشتر از ۳۰۰۰ کیلومتر رانندگی کردیم که نه مشکل ساز بود و نه استرس آور. باید اضافه کنم که ما هر دو عاشق سفر هستیم. رفتن از جایی به جای دیگه و لذت بردن از مناظر واقعا آرامش بخشه. بخش جنوبی با دره فیش ریور (Fish River Canyon) رو باید حتما ببینین. هم اینکه ساسِسولی. ما در اقامتگاه هوم استد در نزدیکی ساسسولی اقامت کردیم و اون ها صبحونه در شن ها رو به ما پیشنهاد دادن. عالی بود. شما حتما، دامارالند (نامیبیا) با فیل های بیابانی و دیگه حیوانات وحشی رو تشویق می کنین. ناحیه شمالی با شهر اُپووُ(Opuwo) جاده خوبی نداره اما واقعا ارزش دیدن رو داره.

سواکوپموند شهری با جمعیت نزدیک به ۴۲۰۰۰ نفره و در ساحل اقیانوس اطلس قرار داره. بخاطر این دارای آب و هوای خوبیه. سواکوپموند شهری که مردم معمولا روزای تعطیل رو در اون سپری می کنن، فعالیت های زیادی رو در اختیار جوانان و افراد پردل و جربزه قرار می دهد. ما سه روز در این شهر ماندیم، البته بیش تر به خاطر نزدیک بودن کریسمس چون بهتر این بود که جایی می ماندیم و جشن می گرفتیم. بیش تر جاها به خاطر تعطیلات بسته بود. خونه های سفید تموم شهر رو محاصره کرده بودن. این جا پر از کافه ها و رستوران های خوبه و شما می تونید ماهی خوبی این جا بخورین. این جا مثل هر جای دیگری به جز آفریقا بود!

پارک ملی اتوشا واسه کسائی که به دنبال تجربه های زیاد و هم اینکه رانندگی نیستن جای خوبیه، اما اگه زندگی وحش براتون خیلی مهم نباشه می تونید از این مکان صرف نظر کنین.

اما اگه می تونید به ساحل اسکلت برید حتما این کار رو انجام بدین. ما فقط بخش جنوبی، شمال سواکوپموند رو دیدیم. تنها آرزویم این بود که سه روز در ساحل اسکلت بمونیم اما واسه بازدیدکنندگان محدودیت های زیادی بود. فقط اگر اجازه موندن داشتین که در اقامتگاه لوکسی در اون منطقه اقامت کنین و مکانی خصوصی رو اجاره کنین. کار بسیار گرون ایه. پس عزممونو جزم کردیم زمان دیگری به اون جا بریم. جانشین های کم هزینه تری در شمال هست. شما می تونید در ترس بی (Terrace Bay) با امکانات ارزون تر و البته نه خوب تر، اقامت کنین.

نامیبیا هم اینکه دارای یه زمین باریک به نام کاپریوی(Caprivi) در سراسر آبشار ویکتوریا هستش. ما وقت کافی واسه دیدن این منطقه نداشتیم، اما همه می گفتن این جا منطقه بزرگیه که واقعا ارزش دیدن رو داره. شما می تونید با اومدن به این جا به بوتسوانا هم برید.

غذا و نوشیدنی در نامیبیا

ما بهترین همبرگر رو در کافه کوچیکی در شهر کیتمانشاپ، شهر کوچیکی در راه دره فیش ریور (Fish River Canyon) خوردیم. با سختی ساندویچ رو خوردیم اما واقعا مزه غذای بهشتی می داد. درواقع تموم همبرگرهای نامیبیا خوشمزه بودن. ما گوشت های شکاری زیادی مانند گوشت غزال آفریقایی، تیزشاخ و کودو خوردیم. غذاهای عالی. این کار گونه های حیوانات رو به خطر نمی اندازد چون تنها حیواناتی که در مناطق حصارکشیده و مواظبت شده هستن شکار می شن. خیلی از اقامتگاه های نامیبیا زمین های بسیاری به خود اختصاص داده ان. شکار در پارک های ملی ممنوعه. غذاها و نوشیدنی ها هم ارزون، و هم دارای کیفیت بالا هستن. یه شام به همراه نوشیدنی واسه دو نفر، با احتمال خیلی کم بیشتر از ۹۰ دلار می شه.

بهترین مکا ن ها واسه اقامت در نامیبیا

ما دوره ای به این جا رسیدیم که خبری از چادرها و اردوگاه های ابتدایی نبود. نامیبیا عالی واسه اردو و چادر زدن آماده شده و گردشگران زیادی این نوع اقامت رو انتخاب می کنن. بیش تر اردوگاه ها بسیار مجهز هستن و در مناطق بسیار قشنگتر و جذاب ساخته شده ان. اما ما اقامتگاه ها و هتل ها رو انتخاب کردیم. واسه اقامت هایی به مدت یه شب هتل های ارزون، و واسه اقامت های بیش تر هتل های بهتری انتخاب می کردیم. با این که سواکوپموند هیجان انگیزترین شهر نبود، اما استیلتز (Stiltz)، بهترین و باحال ترین اقامتگاه رو، واسه موندن انتخاب کردیم. بنگله یا خونه های ییلاقی استیلتز روی دیرک ساخته شده ان. ما سه شب رو در اون جا سپری کردیم و بنگله بزرگی رو با طراحی داخلی قشنگتر و هنرهای آفریقایی انتخاب کردیم. این جا نزدیک به مرکز شهره و سه دقیقه با ساحل فاصله داشته و به ساحل اقیانوس اطلس و رودخانه مشرفه. این بنگله واسه دو یا سه زوج یا گروه های دوستائی که با هم سفر می کنن بسیار عالیه. تموم این مکان فقط واسه ما، تجمل کامل بود.

اقامتگاه فیش ریور واقعا باشکوه بود. اقامتگاهی با معماری مدرن و نمایی عالی از دره فیش ریور. این مکان تنها چند متر با لبه دره فاصله داره. تنها مشکل این منطقه اینه که عصرها جریان هوای گرم از پایین دره به سمت بالا میاد و با هوای سرد منطقه برخورد می کنه. این اتفاق باعث ایجاد بادهای شدید شده و هیچ چیزی روی زمین نمی گذارد. وقتی که باد می وزد، سقف ها سر و صدای زیادی تولید می کنن. وزش این باد تا نیمه شب ادامه میابد و به مهمانان پیشنهاد می شه که از گوش گیر استفاده کنن. پِر این گونه تلقین می کرد که در قطار شبونه خوابیده، پس مشکلی با این صدا نداشت. شب دوم من هم از این روش استفده کردم و موفق شدم تموم شب رو خوب بخوابم.

اقامتگاه کمپینسکی موکوتی (Kempinski Mokuti Lodge) بیرون از دروازه های پارک ملی اتوشا هم پیشنهاد می شه. ما سال نو رو با دیگه مهمانان در این مکان جشن گرفتیم. این جا، مکان بسیار زیبایی با یه باغ بزرگ و یه استخر، و هم اینکه مکان مناسبی واسه سفر و دیدن پارک اتوشا با ماشینه.

خرید در نامیبیا

این جا شما می تونید بازارهای محلی مثل دیگه بازارهای سراسر آفریقا رو ببینین. بعضی از این بازارها فقط واسه محلی ها هستش که اجناسی چون لباس و دیگه وسایل رفاهی در اون یافت می شه. دیگه بازارها مخصوص توریست ها هستش و دارای سوغاتی، وسایل محلی، و هنرهای آفریقای از سراسر آفریقا هستش. حواستون باشه که بعضی وسایلی که قدیمی به نظر می رسند، در واقع جدید هستن. فلسفه من اینه که اگه چیزی دیدم که واقعا دوست داشته باشم و هنرش رو تشویق کنم، مهم نیس که قدیمی باشه یا جدید، حتما اون رو می خرم. نسخه بدل از ماسک ها و مجسمه های قدیمی بسیار یافت می شه که بعضی از اون ها انقدر خوب ساخته شده ان که واقعا ارزش خریدن رو دارن، اما فکر نکنین که در حال خرید اشیای قدیمی و اصل هستین.

بزرگ ترین و عالی ترین بازار اشیا و هنرهای آفریقایی در اوکاهانجا، شهری در شمال ویندهوک قرار داره. می تونید یه سفر یه روزه به این شهر داشته باشین. ما ماسک های چوبی زیبایی دیدیم و سه عدد خریدیم.

من مجموعه کوچیکی از کدوقلیانی، کاسه ها و بطری هایی که از کدو و دیگر میوه ها از درخت کدو ساخته شده ان دارم. از این وسایل واسه مصارف زیادی مانند نگهداری از شیر استفاده می شه. در نامیبیا تعدادی از این اجناس رو در روستای هیمبا پیدا کردیم و با خود به نروژ آوردیم.

خیلی از اقامتگاه ها دارای مغازه های کوچیکی هستن که صنایع دستی ای رو می فروشند که زنان محلی واسه کمک به پروژه های حمایتی درست کرده ان. خیلی از این وسایل بسیار عالی ساخته می شن و ما با خرید اون ها از قصد های خیر پشتیبانی می کنیم.

موزه ملی ویندهوک واسه هنرهای مدرن، مغازه بسیار خوبی داره. قیمت اجناس بسیار پایین تر از قیمت اون ها در بازارهای محلیه. چمدون های ما به طور کامل پر شده بودن و پِر وقتی چند سبد قشنگتر دید و فهمید که واسه اون ها اصلا جا نداره نزدیک بود به گریه بی افتد.

گالری بوشمن آرت (Bushman Art Gallery) در ویندهوک دارای مجموعه ای باشکوه از هنرهای آفریقایی عتیقه با ارزش های مختلفه. اگه به هنرهای آفریقایی علاقه مندین، این مکان واقعا ارزش دیدن رو داره. ما سه بار به این موزه برگشتیم و یه ماسک کوچیک، که مخصوص رقص بود رو خریدیم.

چیجوری گردش کنیم

اگه به سفرهای برنامه ریزی شده نمی پیوندید، بهترین جانشین اجاره ماشینه. ماشینی مناسب واسه دیدن منطقه انتخاب کنین. اگه قراره از جاده های خاکی و ماسه ای عبور کنین، به ماشینی با شاسی بلند نیاز دارین. من ۴×۴ رو به شما پیشنهاد می کنم.‍ اما وقتی که به شرکت اجاره ای رسیدیم نتونستن اون ماشینی رو که سفارش دادیم به ما تحویل بدن. عوضش یه نیسان ایکس تریال (XTrial) بدون ۴×۴ گرفتیم که خوب کار می کرد. ما دو تایر اضافه هم از پیش سفارش دادیم.

شما واسه بعضی مسیرها می تونید از قطار استفاده کنین. قطار ویندهوک به سواکوپموند از بین بیابان عبور می کنه و گفته می شه که بسیار قشنگتر هستش. هم اینکه اتوبوس های محلی هم همه جا وجود دارن.

تاکسی در شهرهای بزرگ بسیار کابردی و خوبه اما شهرهای نامیبیا انقدرها هم بزرگ نیستن، پس پیاده روی مناسب تره. در ویندهوک ما همیشه حتی عصرها پیاده روی می کردیم.

آب و هوای نامیبیا

بیش تر جاهای نامیبیا گرمه، تعجبی نداره چون این جا بیابانه. اما حاشیه ساحلی هوای بسیار باحالی داره، حتی در تابستون، چون نسیم باحالی از اقیانوس اطلس می وزد. خیلی از اهالی نامیبیا به خاطر هوای خوب و نه خیلی گرم، تعطیلات کریسمس رو در سواکوپموند می گذرونن. ما در ماه های دسامبر/ژانویه یعنی وسط تابستون سفر کردیم و همه جا گرم بود. گرم یعنی ۴۵ درجه سانتیگراد در اواسط روز. فصل تابستون فصل حراجه، البته به استثنای سواکوپموند. در سواکوپموند من به یه شلوار بلند و یه ژاکت نیاز داشتم چون عصرها احساس سردی می کردم.

زمستون از ماه جون تا آگوست می تونه سرد و خشک باشه و هم اینکه آب و هوا در بعضی مناطق، زیر نقطه انجماده. این موقع، زمان خوبی واسه دیدن حیواناته، چون در این فصل بیش تر به چاله های آبی سر می زنند. فصل باران از دسامبر شروع شده و تا مارچ ادامه میابد. بعضی روزا مرطوب و بعد بارانی، و هنگام عصر توفانیه. سیل در این وقت از سال بسیار مشکل سازه. نتیجه این سیل مشکلاتیه که شما در جاده های خاکی پیدا می کنین. اگه به سمت شمال در حرکت هستین مراقب باشین و از محلی ها درباره شرایط جاده پرس و جو کنین.

امنیت نامیبیا

نامیبیا به عنوان یکی از کم تراکم ترین کشورای جهان، کشوری امن واسه سفره. برخلاف دیگه کشورای آفریقا، می تونید بدون این که هیچ بشر یا ماشین دیگری رو ببینین، ساعت ها رانندگی کنین. رانندگی واسه شما اصلا مسئله ساز نخواد بود.

اما رقابت های دیگری هست. همیشه در ماشین آب زیادی به همراه داشته باشین. داشتن تایر صاف چیز عجیبی نیس، و این اتفاق بیشتر رخ می دهد. در بسیاری مناطق فاصله ها بسیار طولانیه، و فاصله بین پمپ های گاز یا هر نوع مغازه دیگری خیلی زیاده. ممکنه با این خطر مواجه شید که پمپ گاز، گاز تموم کرده باشه و فردای اون روز واسه اون سوخت برسه. اگه یه پمپ گاز دیدید مخزن خود رو به طور کامل پر کنین. ما از روی نقشه به دنبال پمپ های گاز گشتیم و از فاصله بین اون ها مطمئن شدیم که سوخت کم نیاریم. چند پیشنهاد خوب واسه رانندگی در نامیبیا براتون داریم.

تصادف همیشه رخ می دهد و گردشگران هم در خیلی از این تصادف های جاده های خاکی گرفتار می شن. قبل از اومدن به نامیبیا و ترک نروژ، درباره رانندی در نامیبیا بسیار مطالعه و تحقیق کردیم. تقریبا رانندگی در برف های نروژ بی شباهت به رانندگی در جاده های خاکی و ماسه های نامیبیا نیس. همیشه این رو یادتون باشه و سرعت خود رو با در نظر گرفتن شرایط جاده تنظیم کنین.

اطلاعات کاربردی کشور نامیبیا

ما با خط هوایی نامیبیا ایر، مساقیما از فرانکفورت به ویندهوک رفتیم.

ماشین از پیش ازشرکت اقتصادی کرایه ماشین، کرایه شده بود. ما از کارکنان و خدمات اون ها راضی نبودیم و دیگه هیچوقت به شرکت مراجعه نمی کنیم. واسه تحویل ماشین با مشکلات زیادی مواجه شدیم و مجبور شدیم ماشین دیگری سفارش بدیم. مکان بسیار پر هرج و مرجی بود. همه کارا به کندی انجام می شد و حتی وقتی که می خواستیم ماشین رو تحویل بدیم قرن ها زمان برد تا این کار انجام شه. یادتون باشه که نامیبیا در سمت چپ جاده قرار داره.

پیشنهاد می شه اگه به سمت شمال کشور می روید قرص های مالاریا رو همراه داشته باشین. ما با خود قرص بردیم اما اصلا استفاده نکردیم. ما هیچوقت هیچ پشه ای ندیدیم.

بنت و پر باور دارن سفر به نامیبیا سفری هیجان انگیز و به یاد ماندنیه. شما چه فکر می کنین؟

لیست زیباترین جزایر و سواحل اندونزی

۲۰ جاذبه گردشگری برتر آسیا

جهانگردی سایت ما

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *