بررسی رابطه سرمایه اجتماعی و حکمروایی شایسته در مدیریت روستایی در شهرستان جویبار- …

تأثیرگذاری

مشارکت همسایگان و تشریک مساعی، نقش مهمی در کارایی و تأثیرگذاری نهادهای مدیریت شهری خواهد داشت.

درآمدهای مالی و تنوع منابع اقتصادی شهرداری، باعث تأثیرگذاری و کارآیی تصمیمگیری آنها خواهد شد.

رضایت‌مندی مردم و گروههای اجتماعی از عملکرد نهادهای مدیریت شهری باعث تأثیرگذاری و کارآیی آنها خواهد شد.

۲-۳-۴- حکمروایی شایسته در توسعه و مدیریت روستایی
موضوع حکمروایی در مباحث توسعه، اولین بار در سال ۱۹۸۹ در گزارشی مطرح شد که بانک جهانی درباره توسعه آفریقا منتشر کرد. این واژه در سالی مطرح گردید که ویلیامسون واژه اجماع واشنگتنی را برای توصیف سیاستهای بانک جهانی به کار برد. اما چندین سال طول کشید که موضوع حکمروایی، مورد توجه نظریهپردازان توسعه قرار گیرد (نیکونسبتی، ۱۳۹۱).
حکمروایی شایسته، ملاحظات سیاسی، دموکراسیگرایی و تمرکززدایی از فرآیندهای حکومت، توسعه فرهنگ مشارکتی اداره امور، پیشرفت و روشنسازی جایگاه جامعه مدنی در جامعه اقتصادی، دگرگونی سیاست و فرهنگ، تقویت جامعه در تصمیمسازی با توجه به فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی است. به عبارتی حکمروایی شایسته به ایجاد شرایط تعهدی و بهطور موثر ترویج مشارکت، اجماعگرایی، پاسخگویی، شفافیت و حاکمیت ارزشهای قانون تعهد دارد. حکمروایی شایسته در توسعه روستایی طیف وسیعی از اندیشهها مانند شکل و طبیعت حکمروایی محلی و پروژهها یا برنامه‌های مدیریت توسعه روستایی و همچنین ظرفیت نهادهای حکومت محلی در تدوین و اجرای سیاستهای توسعه محلی را دربرمیگیرد (دادورخانی و همکاران، ۱۳۹۰).
از نظر حکمروایی شایسته، تصمیمگیری درباره توسعه روستایی باید توسط همه کسانی انجام گیرد که در آن موثر و ذینفع هستند و میباید براساس عدالت، آزادی و حق انتخاب روستاییان استوار باشد، برای تحقق این امر، باید اختیارات برنامهریزی و تصمیمگیری بیش از پیش برعهده نهادهای اجتماعات محلی، نهادهای غیرحکومتی، شوراهای محلی و … واگذار شود و در این صورت است که در حکمروایی شایسته روستایی یا نظام اداره مردمی خوب که آن را یکی از الزامات اساسی توسعه پایدار منطقهای و محلی میدانند، مردم روستایی از یک روستای انفعالی به یک روستایی فعال و مسئولیت‌پذیر تبدیل میشوند (افتخاری و همکاران، ۱۳۹۱).
مدیریت روستایی در ایران از گذشته دور تا کنون با بحران جدی روبهرو بوده است. خاصه در دهههای اخیر به دلیل فروپاشی نظام سنتی مدیریت در این مناطق و جایگزینی شیوههای شبه دموکراتیک که ریشه در بطن جامعه ایرانی نداشت، این نظام نیمهکارآمد به شدت آسیبپذیرتر و نوعی بیهنجاری بر نظام مدیریت روستایی کشور حاکم شد. بهبود این وضعیت جز از طریق اعمال مدیریت شایسته و کارآمد در این مناطق و بهرهگیری از شیوههای مدیریت مشارکتی مبتنی بر حضور مردم در فرآیند توسعه امکانپذیر نیست. در برنامه چهارم توسعه به مقوله مشارکت نهادینه روستاییان و جوامع محلی در تعیین سرنوشت خود و واگذاری بخشی از اختیارات و وظایف دستگاههای اجرایی به نهادهای محلی و شوراهای اسلامی توجه شد. که فرصت مغتنمی را فراهم کرده است تا به توانمندسازی روستاییان برای پذیرش مسئولیتهای اجتماعی و اجرایی جدید توجه ویژهای معطوف شود (علینی، ۱۳۸۵). جدول (۲-۴) شاخصهای سنجش حکمروایی شایسته روستایی را به همراه گویههای متناظر هریک از آنها نشان میدهد.
جدول (۲-۴) شاخص‌ها و گویه‌های سنجش حکمروایی شایسته روستایی (افتخاری و همکاران، ۱۳۹۱)

این مطلب را هم بخوانید :
دسته بندی علمی - پژوهشی : نقش کیفیت گزارشگری در کاهش اثر محدودیت سیاست تقسیم سود روی تصمیمات سرمایه گذاری۹۳- قسمت ...

دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است

Copyright © All rights reserved. | CoverNews by AF themes.
شاخص گویهها
مشارکت مشارکت در تصمیمسازی (اتاق فکر، تبادل نظر کردن و …)، مشارکت در تصمیمگیری (مشورت کردن با مردم، تعاطی افکار، شرکت در جلسههای عمومی روستا و…)، مشارکت در ایجاد و تقویت نهادهای مدنی (تعاونیها، تشکلهای مردمنهاد و…)، مشارکت سیاسی (انتخابات مجلس شورای اسلامی، شوراهای روستایی و …)، مشارکت در فعالیت‌های عامالمنفعه روستا (خودیاری و…)، مشارکت در کارهای بدون دستمزد مربوط به روستا (مشارکت یدی و….).
قانونمندی احترام به حقوق افراد (مالکیت زمین و …)، بی طرفی و برابری در برابر قانون (عدم وجود تبعیض یا جانبداری از فرد یا گروه خاص در روستا و…)، احترام به حقوق جمعی، میزان آگاهی از قانون و عرف محل، احترام به حقوق مکان زندگی، پایبندی به قوانین و عرف محل (احترام به آداب و سنن، دانش بومی و…)، قانونمحوری روستاییان، کنترل فساد (فساد اداری، فساد اقتصادی و…).
پاسخگویی تعهدپذیری مدیران روستا برای ارائه پاسخ قانعکننده به روستاییان در خصوص امورات روستا، شفافیت برنامهها و اهداف توسط مدیران و نهادهای مدنی روستا، باورپذیری ذینفعان برای پاسخگویی به آنها، سازماندهی شیوه اجرای پاسخگویی، رضایتمندی روستاییان (رضایتمندی از میزان دسترسی به خدمات، رضایتمندی از کیفیت دسترسی به خدمات، رضایتمندی از عملکرد مسئولان دولتی، شورای اسلامی، دهیار، نهادهای مدنی و…).
مسئولیتپذیری