• پشتیبانی هوایی در مواقع بلایای طبیعی (سیل، زلزله و غیره) و مردم یاری بنا بر دستور

 

ب: وظایف کلی

 

 

    1. اجرای مأموریت هوایی به منظور دیده بانی، شناسایی عملیاتی و غیر عملیاتی، کنترل و مراقبت مرزهایی آبی، خاکی، راه ها و ترافیک شهری.

 

    1. همکاری با واحدهای نیروی انتظامی در کشف پایگاهها، کمین گاهها، باراندازها و نقاط اختفای قاچاقچیان، سارقان، اشرار و تعقیب آنان.

 

    1. اجرای عملیات تجسس و نجات.۱

 

    1. اجرای پروازهای الزاماتی بر اساس مقررات پروازی و روش جاری.

 

    1. اجرای عملیات امداد رسانی و مردم یاری در مواقع بروز بلایای طبیعی.

 

  1. ترابری هوایی مقامات کشور و فرماندهان نظامی، کارکنان و آماد و غیره. (معظمی گودرزی، ۱۳۸۶، ص۲۰)

 

 

  • انواع بالگرد های موجود هوا ناجا

 

بالگرد های موجود ناجا عبارتند از:

 

 

    1. بالگرد شناساییBELL 206 یا AGUSTA BELL 206معروفبهJET RENGER .

 

    1. بالگردUtility یا چند منظوره BELL 205معروف به UH1- H یا HUEY.

 

    1. بالگرد متوسطMIL – 171SH .

 

    1. بالگردBELL 212

 

  1. بالگرد BELL 214

 

با عرضه آموزش های هدفمند و متناسب با تخصص های مورد نیاز بر اساس الگوی طراحی شده در جهت ارتقای سطح یادگیری، دانش افزایی، مهارت و اعتماد به نفس کارکنان خلبان و فنی با هدف حفظ سرمایه های ملی )نیروی انسانی و وسایل پرنده) و انجام صحیح مأموریت های محوله گام بردارد . بسیار مهم است که مدیران برای نیل به اهداف سازمانی، از وضعیت سازمان خود مطلع شوند انجام این پژوهش می تواند گام مهمی در جهت افزایش علم و آگاهی پیرامون موضوع مورد نظر تلقی شود و نتایج حاصله میتواند در ارتقای سطح توانمندسازی در هواپیمایی ناجا و سازمانهای مرتبط با ناجا، برای نیل به اهداف مورد نظر سازمان مؤثر واقع شود.
۲-۳) ارزشیابی آموزشی
از آنجایی که آموزش و اجرای دوره های آموزشی به تنهایی نمی توانند سازمان را در رسیدن به اهدافش کمک نمایند، لذا آموزشها باید با توجه به اصول و روشهای علمی بنا گذاشته شوند تا نتیجه به دست آمده نیازهای موجود را برطرف سازد. در غیر این صورت آموزشها، بی فایده و حتی درمواردی باعث هدردادن سرمایه های سازمان نیز می شوند. حال این سؤال پیش می آید که چگونه می توان پی برد که نتایج به دست آمده از اجرای دوره های آموزشی در راستای تحقق اهداف مورد نظر بوده است؟ جواب این سؤال را بیشتر صاحب نظران به صراحت داده اند. “یک ارزشیابی جامع و کامل می تواند ما را از اثربخش بودن نتایج آموزشها آگاه کند. ارزشیابی بازخوردی را ایجاد می‌کند که می توان با توجه به آن فهمید آموزشهای داده شده در رسیدن به اهداف مورد نظر اثربخش بوده اند یا خیر” (عباسیان،۱۳۸۵،ص۵۲).
۲-۳-۱) مفهوم ارزشیابی آموزشی
تایلر ارزشیابی را وسیله ای جهت تعیین میزان موفقیت برنامه در رسیدن به هدفهای آموزشی مطلوب مورد نظر میداند. در این تعریف هدفهای آموزشی، به تغییرات مطلوبی اشاره دارد که در اثر اجرای برنامه آموزشی در رفتار فراگیران حاصل آیند. لذا فرایند ارزشیابی، از دیدگاه تایلر با توجه به هدفهای آموزشی تعیین شده در برنامه آموزشی، به دنبال تغییرات رفتاری فراگیران در عمل میباشد. کرونباخ[۲۵] ارزشیابی را جمع آوری و بکارگیری اطلاعات در جهت اتخاذ تصمیم برای یک برنامه آموزشی تعریف کرده است. کرونباخ نیز همانند تایلر به اطلاعات مربوط به عملکرد فراگیران توجه دارد و می خواهد بداند که در اثر اجرای یک برنامه آموزشی در رفتار فراگیران آن برنامه چه تغییراتی به وجود آمده است؟
استافیل بیم و شینگ فیلد[۲۶] (۱۹۸۶) ارزشیابی را عبارت از فرایند تعیین کردن،[۲۷] بدست آوردن،[۲۸] و فراهم ساختن[۲۹] اطلاعات توصیفی و قضاوتی در مورد ارزش و مطلوبیت هدف ها، طرح ها، اجرا و نتایج به منظور هدایت تصمیمگیری، خدمت به نیازهای پاسخگویی[۳۰] و درک بیشتر از پدیده های مورد بررسی می داند(خورشیدی و ملک شاهی راد، ۱۳۸۲ص۳۹-۳۸). ابطحی (۱۳۷۹) به نقل از ادیورنه[۳۱]، بهترین راه برای انجام یک ارزشیابی جامع و کامل را استفاده از یک راه و روش سیستمی می داند و بیان می نماید که بهترین راه برای ارزشیابی از یک برنامه آموزشی، اندازه گیری تغییراتی است که در رفتار، درجه مهارت و میزان کارایی شرکت کنندگان، پس از شرکت در دوره آموزشی در آنان به وجود آمده است و معتقد می باشد که اگر برنامه های آموزشی موفق شوند در مراحل مختلف آموزشی تغییرات لازم و اساسی را در شرکت کنندگان ایجاد نمایند و این امر از طریق ارزشیابی ثابت گردد، در این صورت می توان گفت که آن برنامه آموزشی، برنامه موفقی بوده است. در غیر اینصورت اگر آموزش دیدگان نتوانند تجربیات و آموخته های آموزشی خود را در محیط واقعی کار و فعالیت مورد استفاده قرار دهند، مسلماً عیب و نقص متوجه آن سیستم هایی است که چنین محیطی را ساخته و از آن پشتیبانی می کنند.
به طور کلی دلایل ارزشیابی آموزش را می توان به شرح زیر جمع بندی کرد.

 

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت fotka.ir مراجعه نمایید.

 

 

 

    • “برای مشخص کردن قوت ها و ضعف های برنامه

 

    • جهت ارزیابی اینکه آیا محتوا، سازمان و مدیریت برنامه آموزش در به کارگیری آموزش در شغل کمک می کند یا خیر

 

    • جهت مشخص کردن فواید آموزشی برای فراگیران

 

    • جهت ارزیابی میزان رضایت فراگیران از برنامه آموزش

 

    • برای تعیین فواید و هزینه های مالی برنامه برای شرکت / سازمان

 

  • جهت مقایسه هزینه و فایده برنامه های مختلف آموزشی جهت انتخاب بهترین برنامه”(پور صادق ، ۱۳۸۴ص ۵۴) .

 

۲-۳-۲) اهداف ارزشیابی آموزشی
خورشیدی و ملک شاهی راد (۱۳۸۲) هدف از ارزشیابی را در تعریف آن نهفته می دانند، که به سادگی می توان دریافت که هدف اصلی ارزشیابی، قضاوت و داوری است. در ارزشیابی یک هدف این است که مشخص شود آیا اهداف مورد نظر که از قبل تعیین شده است، تحقق یافته اند؟ و آیا عملکرد رضایت بخش بوده است یا نه؟ بنابر این نیاز به قضاوت و داوری می باشد. این داوریها ممکن است محصول گرا یا فرایندگرا باشد. لازم است داوریها هم در رابطه با فرایند و هم محصول به منظور به دست آوردن درکی روشن از ارزش کلی هر برنامه باشد.
هدف دیگر ارزشیابی فراهم کردن اطلاعات برای تصمیم گیری است. نتایج حاصل از ارزشیابی یک پایه اطلاعاتی برای تصمیم گیری در مورد ادامه، تغییر و یا قطع برنامه فراهم می آورد. به عبارت دیگر نقش ارزشیابی در واحد آموزشی بدین صورت است که پس از تعیین اهداف کلی ویژه، برنامه پیاده و اجراء گردیده و سپس فرایند برنامه و نتایج آن ارزشیابی می گردد. در نتیجه ارزشیابی در برنامه، سبب تغییر، تبدیل و اصلاح می گردد و ممکن است در اهداف نیز تغییراتی بوجود آید و دوباره تجدید نظرهای دائمی و دراز مدت شروع شده و فرایند آموزشی تجدید نظر گردد.
۲-۳-۳) رویکردهای ارزشیابی آموزشی
دستهبندیهای مختلفی از رویکردهای ارزشیابی توسط علمای آموزش صورت گرفته، و بنا به گفته ورتن و سندرز، در طول دو سه دهه اخیر بیش از ۵۰ الگوی مختلف ارزشیابی عرضه گردیده که در اینجا سعی کرده ایم که به ذکر معروف ترین آنها اشاره نمائیم.
۱) رویکرد ارزشیابی تایلر: مفهوم تایلر از ارزشیابی آموزشی این است که تعیین کند هدفهای آموزشی برنامه آموزشگاه یا برنامه درسی تا چه میزان تحقق یافته اند (سیف ، ۱۳۸۴) .
۲) الگوی ارزشیابی سیپ[۳۲](CIPP) :
استافل بیم عنوان سیپ را از اول کلمات بافت یا موقعیت[۳۳]، درون داد[۳۴]، فرایند[۳۵] و فرآورده[۳۶] به دست آورده است. این الگو دارای چارچوبی است که مدیران و تصمیم گیرندگان را در چهار نوع تصمیم گیری زیر کمک می نماید .
۱- تصمیم های برنامه ریزی جهت تعیین اهداف برنامه
۲- تصمیم های ساختی جهت طرح شیوه های آموزشی به منظور رسیدن به اهداف برنامه
۳- تصمیم های اجرائی جهت بکارگیری شیوه های آموزش و اصلاح آن شیوه ها
۴- تصمیم های تکمیلی جهت قضاوت و برخورد با بازده های بدست آمده در اثر اجرای شیوه های آموزشی
۳) الگوی ارزشیابی UCLAیا (CSE):
الگوی UCLAاز پنج مرحله ارزشیابی به شرح زیر تشکیل یافته است .
۱-سنجش نظام[۳۷] ۲-طراحی برنامه[۳۸] ۳-اجرای برنامه[۳۹] ۴-بهسازی برنامه[۴۰] ۵-تصدیق برنامه[۴۱] (سیف ، ۱۳۸۴) .
۴) الگوی ارزشیابی اسکریون[۴۲]: شیرازی (۱۳۷۳) به نقل از اسکریون ارزشیابی را به دو نوع تقسیم بندی می نماید . ۱- ارزشیابی پایانی[۴۳] ۲- ارزشیابی تکوینی[۴۴]
۵) الگوی ارزشیابی مبتنی بر مدافعه[۴۵]: الگوی ارزشیابی مبتنی بر مدافعه عبارت است از ارزشیابی به شیوه قانونی. به عبارت دیگر محاکمه آموزش و پرورش است به وسیله هیأت منصفه (خورشیدی و ملک شاهی راد، ۱۳۸۲).

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *