می 11, 2021

ارزیابی تاثیر کارآفرینی روستایی در توسعه روستای کندلوس و منطقه پیرامون- قسمت ۹

  • فناوری به عنوان نیرو تشویقی برای کارآفرینی در بخش کشاورزی است؛
برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت fotka.ir مراجعه نمایید.

 

 

  • اهمیت کسب و کارهای کوچک صنعتی وابسته به بخش کشاورزی در توسعه و نوآوری است(Verheul et al., 2001: 12).

 

  • بسیاری از کشاورزان موفق در محیط های رشد می کنند که فناوری مناسب روزآمدتری برخوردارند و سطح آگاهی بالایی نسبت به محیط درونی و بیرونی(رقبا) دارند(Krugman, 1991: 10).

 

آموزش و کارآفرینی
دیوید مک کللند در بررسی رفتار کارآفرینان به این نتیجه رسید که روحیه انسان برای موفقیت در دوران کودکی شکل می گیرد، ولی در عین حال، می توان با یک برنامه صحیح آموزشی روحیه خلاق و رسالت کاری را در افراد به وجودآورد(احمد پور دارایانی، ۱۳۸۰: ۷۸). به همین دلیل، مطالعات اخیر، گویای این مطلب است که کارآفرینی فعالیتی چند لایه ودارای ابعاد گوناگون است و باید در زمینه های گسترده ای اطلاعات داشته و آموزش دیده باشند(Chamers & Shaw,2004: 9). در گذشته معتقد بودند که کارآفرینان دارای ویژگی های ذاتی هستند و این ویژگی ها همراه با آنان متولد می شود؛ مانند ابتکار، روحیه تهاجمی ، تحرک، تمایل به خطر پذیری، توان تحلیلی و مهارت در روابط انسانی؛ اما امروزه کارآفرینی به عنوان یک رشته علمی شناخته می شود که بر هیچ فردی اهمیت نقش آموزش در آن پوشیده نیست. به طور کلی، آموزش در کارآفرینی به کسب دانش مربوط، کسب مهارت در استفاده از فنون تحلیل فرصت های اقتصادی و ترکیب برنامه های عملیاتی، شناسایی و تحریک استعدادها و مهارتهای کارآفرینانه و غیره منجر می شود؛ به طوری که آموزش و برگزاری دوره های آموزشی کارآفرینی مورد توجه قرار گرفته است. این دوره ها برای رشد، بقا و کارآفرینی مورد توجه قرار گرفته است. این دوره ها برای رشد، بقا و کارافرین کردن سازمان های بزرگ طراحی می شوند و هدف اولیه از توسعه کارآفرینی همان تربیت افراد متکی به نفس و آگاه به فرصت ها و به طور کلی کسانی است که تمایل بیشتری به راه اندازی کسب وکارهای مستقل دارند. آموزش کارآفرینی را می توان نقطه آغازی در بهبود و انگیزش گرایش های افراد، همچون تمایل به استقلال، فرصت جویی، ابتکار، تمایل به خطرپذیری، تعهد به کار، تمایل به حل مشکلات و لذت بردن از عدم قطعیت و ابهام دانست(هزارجریبی، ۱۳۸۴: ۱۴۲-۱۴۳). در این خصوص برای نوآوری و خلاقیت در محیط روستایی، به ویژه کشاورزی، نباید تنها به توان فکری و ذهنی و استعداد ذهنی افراد بسنده کرد، بلکه باید توجه خاصی به اثر آموزش و پرورش شود. البته باید اشاره کرد که یادگیری و آموزش در این عرصه، صرفا به آموزش مبانی نظری، مدل ها، فرایند، تعاریف و مفاهیم خلاقیت ختم نمی شود، بلکه نیازمند برگزاری کارگاه های آموزشی و به کارگیری روش های مختلف است تا روستاییان کشاورز بتوانند با آثار منفی و مثبت تفکر منطقی منطبق با قابلیت های ذهنی خود آشنا شوند و با مهارت و تمرین الگوهای ذهنی و رفتاری خود را تغییر دهند.
عکس مرتبط با اقتصاد
راه اندازی و اداره یک واحد اقتصادی فعال در روستاها نیازمند آشنایی با طیف وسیعی از دانش ها و مهارت هاست که در این زمینه، جوانان روستایی اغلب از سطح مهارت کمتری برخوردارند. در این باره برگزاری دوره های آموزش کارآفرینی و ارئه مشاوره از سیاست های عمده توسعه کارآفرینی در روستاهاست. در این برنامه های آموزشی بر چهار گروه از مهارتهای مورد نیاز کارآفرینان تاکید می شود:

 

 

    • مهارت های علمی و فنی. براساس نوع فعالیت صنعتی؛

 

    • مهارت های مدیریتی. شامل مدیریت مالی، بازاریابی، اداری و اکورکارکنان؛

 

    • مهارت های کارآفرینی. شامل توانایی تشخیص و استفاده از فرصت های جدید در بازار و ارائه راه حل های نوآورانه در مقابله با چالش ها؛

 

  • مهارت های کارکنان. شامل خوداتکایی، اعتماد به نفس، خلاقیت، مسئولیت پذیری و غیره(افتخاری و سجاسی قیداری، ۱۳۸۹: ۹۸).

 

کارآفرینی روستایی و تجارب کشورهای مختلف

 

کارآفرینی روستایی در هند
یکی از سیاست های دولت مردان کشور هند برای کمک برای روستاییان ایجاد اشتغال برای کشاورزان بدون زمین در بخش های غیرکشاورزی و بیکاری های فصلی بوده است. برنامه دولت در این زمینه ایجاد فرصت های شغلی برای نیروی کار روستایی در کشاورزی و بخش های وابسته به آن است«برنامه ملی اشتغال روستایی» از طرح های عمده دولت هند برای حمایت از روستاییان است که با حمایت مالی دولت مرکزی و دولت های محلی در سال ۱۹۷۹ به اجرا درآمد و تنها در سال های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲بودجه ای برابر ۶/۳ میلیارد روپیه به آن اختصاص یافت. ۶/۵۰ درصد افراد تحت پوشش این برنامه را کارگران بخش کشاورزی و ۷/۱۹ درصد را کارگران غیر کشاورزی تشکیل می دادند.
این برنامه تاثیر قابل ملاحظه ای بر شرایط زندگی جامعه روستایی داشته است. برنامه دیگری نیز در سال ۱۹۷۹ با هدف«ایجاد اشتغال برای جوانان بیکار » تدوین و اجرا شد. در این برنامه با آموزش جوانان ۱۸ تا ۳۵ ساله مهارت ها و توانمندیهایشان افزایش یافت و آنان تشویق شدند که به کارآفرینی و خود اشتغالی روی آورند. هدف دیگر این برنامه آموزش زنان روستایی برای کارآفرینی بود(افتخاری و سجاسی قیداری، ۱۳۸۹: ۱۰۸).
تاسیس و فعالیت« موسسه توسعه کارآفرینی» در سال ۱۹۸۳ نیز تاثیر عمده ای بر توسعه کارآفرینی در هند گذاشت. این موسسه، موسسه ای غیر انتفاعی است که از سوی برخی از موسسات دولتی، مانند بانک توسعه صنعتی هند، اتحادیه سرمایه گذاران صنعتی و بانک ایالتی هند، از نظر مالی حمایت می شود. موسسه توسعه کارآفرینی برنامه های عمده ای را برای توسعه کارآفرینی در روستاها و حوزه های مختلف به اجرا می گذارد که هدف از آنها تشویق و آموزش خرده کارآفرینان روستایی[۱۷] است. این موسسه با حمایت های ارزنده بنیاد فورد[۱۸] طی سه سال، طراحی آزمایشی را در سه ایالت هند اجرا کرد. این طرح، که از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰ به طول انجامید، الگویی را برای توسعه کارآفرینی روستایی ارائه داد. موسسه توسعه کارآفرینی از حمایت برخی از سازمان های غیر دولتی نیز برخوردار است و با اجرای ۶۱۰ برنامه توسعه شرکت های کوچک در طول یک دهه حدود ۱۵ هزار و ۴۸۱ نفر از روستاییان را آموزش داده است. توسعه کارآفرینی روستایی بر استفاده از فناوری های مناسب تاکید می کند. این برنامه ها با هدف آموزش ۳ هزار و۳۷۵ کارآفرین روستایی و راه اندازی ۲ هزار و ۷۰۰ شرکت کوچک تدوین شده است. اجرای موفقیت آمیز این طرح حدود ۱۰۰ هزار و ۸۰۰ فزصت شغلی جدید روستاها ایجاد خواهد کرد(میرزا امینی، ۱۳۸۳: ۴۵).
کارآفرینی و اشتغال روستایی در چین
در طول سال های ۱۹۸۸-۱۹۹۵ بیش از ۳۰ میلیون کارگر خوداشتغال در روستاهای چین وجود داشته است. در این سال ها بخش خوداشتغالی، سریع ترین رشد بخش غیر کشاورزی در روستاهای چین دارا بوده است و تقریبا ۴۰ درصد از مشاغل جدید غیر کشاورزی متعلق به خود اشتغالی های جدید بود(Mohapatra et al., 2007: 163).
روستاهای چین تا قبل از انجام دادن اصلاحات نقش انبار نیروی کار را برای شهرها ایفا می کردند. در مواقعی که شهرها به نیروی کار، به ویژه نیروی کار ارازن قیمت نیاز داشتند، روستاییان برای کار جذب شهرها می شدند و هنگامی که به دلیل رکود اقتصادی در شهرها نیاز به نیروی کار جدید نبود، روستاییان مهاجر دوباره به روستاهای خود باز می گشتند و برای بسیاری از مهاجران، نه در شهرها شغل مناسبی یافت می شد و نه می توانستند دوباره در روستا به شغل کشاورزی بپردازند. برای حل این معضل، دولت چین به تاسیس و راه اندازی شرکت های کوچک تولیدی و صنعتی در روستاها و شرکت ها اقدام کرد. این شرکت ها، شرکت هایی نیمه دولتی محسوب می شوند که با پشتیبانی دولت و به وسیله جمعی از روستانشنیان تاسیس و تحت قوانین محلی و منطقه ای اداره می شوندو دولت مرکزی چین، دخالت چندانی در اداره این شرکت ها ندارد. با توسعه کشاورزی و افزایش درآمد روستاییان تعداد زیادی از کشاورزان، که با اجرای سیاست های جدید صاحب سرمایه و امکاناتی شده بودند، در این شرکت ها سرمایه گذاری کردند. این شرکت ها در تمام دوران اصلاحات، به جز سال های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰، پیشرفت چشمگیری داشتند؛ به طوری که در طول سال های ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۴ تولیدات این شرکت ها سالیانه ۳۰ درصد رشد داشته است. در سال ۱۹۷۸ حدود ۲۵ میلیون نفر در این شرکت ها مشغول به کار بودند که این تعداد تا سال ۱۹۹۰ به ۹۰ میلیون نفر رسید؛ حدود ۶۰ درصد کارکنان این شرکت ها به فعالیت های صنعتی مشغول اند. شرکت های صنعتی در روستاها و شهرک ها محصولات گوناگونی را، از کالا های سرمایه ای عمده گرفته تا کالاهای مصرفی ارزان قیمت، تولید می کنند. ارزش تولیدات این شرکت ها در سال ۱۹۸۶ بالغ بر ۵۱ میلیارد و ۸۵۱ میلیون دلار بوده که حدود ۷/۳۱ درصد ارزش کل تولیدات صنعتی این کشور است. با تاسیس این شرکت ها متوسط درآمد روستاییان افزایش یافت، فرصت های شغلی جدید و متنوعی فراهم آمد و زمینه برای مهاجرت از شهرها به روستا فراهم شد. در حال حاضر، این شهرک ها حدود ۴۰ درصد از تولید ناخالص داخلی را به خود اختصاص داده اند و برای نزدیک به ۱۳۰ میلیون نفر اشتغال ایجاد کرده اند.
موسسات مالی و اعتباری روستایی نقش مهمی در راه اندازی و پیشرفت این شرکت ها ایفا می کنند. این موسسات ابعاد متفاوتی دارند و هریک نقش منحصر به فردی در ارائه خدمات مالی به روستاییان و
در نتیجه اقتصاد ملی کشور دارند(میرزا امینی، ۱۳۸۳: ۴۳-۳۶).
کارآفرینی روستایی در آمریکا
برنامه ها و طرح های متعددی برای توسعه کارآفرینی در روستاهای آمریکا به اجرا درآمده است؛ به طوری که در حال حاضر، هزاران شرکت رقابتی در سطح روستاها فعالیت می کنند و شبکه ای از کارآفرینان روستایی نیز در این کشور وجود دارد. در سطح کلان، دست اندرکاران توسعه کارآفرینی روستایی در آمریکا بر دو فعالیت اصلی تاکید دارند:

 

 

    • تشویق و حمایت از کارآفرینان روستایی برای ایجاد کسب و کارهای جدید؛

 

  • تشویق کسب و کارهای موجود به توسعه فعالیت ها و حرکت به سمت تحقیق ایده های جدید و کارآمد(میرزا امینی، ۱۳۸۳: ۷۱-۸۵).

 

توسعه کارآفرینی در ناحیه آپالاچین اوهایو
ناحیه آپالاچین اوهایو[۱۹] شامل ۱۳ ایالت است. در این ناحیه، توسعه کارآفرینی به عنوان یکی از عمده ترین سیاست های توسعه اقتصادی مورد تاکید قرار گرفته است و مراکز کارآفرینی روستایی اقدامات و فعالیت های موثری را برای تشویق روستاییان به فعالیت های کارآفرینی به اجرا درآورده اند و تعداد مراکز حمایت کننده از کارآفرینان نیز قابل توجه است. یکی دیگر ازتجربه های موفق در توسعه کارآفرینی روستایی در آمریکا، در منطقه روستایی مین[۲۰] است؛ به طوری که شرکت های کارآفرین با توسعه ظرفیت های خود مشاغل زیادی را در ناحیه ایجاد کرده اند(همان).
کارآفرینی روستایی در مالزی
قبل از استقلال مالزی، اغلب روستانشینان در بخش کشاورزی مشغول فعالیت بودند، اما پس از آن، با تاکید دولت بر فعالیت های صنعتی، بخشی از جمعیت روستایی به فعالیت های صنعتی پرداختند. با اجرای برنامه های صنعتی سازی روستاها، که بخش عمده ای از فعالیت های آن به توسعه کارآفرینی روستایی اختصاص داشت، گام های موثری در جهت توسعه اشتغال برداشته شد. در این برنامه، با ارائه خدمات مشاوره و نیز برگزاری دوره های آموزشی روستاییان به راه اندازی کسب و کارهای غیرکشاورزی تشویق شدند. توسعه مراکز رشد روستایی و گسترش فعالیت های صنعتی در این مراکز نیز فرصت های جدیدی را برای انجام دادن فعالیت های غیرکشاورزی در اختیار روستاییان قرار داد. با وجود این، هنوز هم کشاورزی منبع عمده اشتغال در این کشور است. از کل میزان اشتغال ایجاد شده در سال ۱۹۹۹، ۳۸/۴۵ درصد در روستاها و از این رقم۳۷/۰ درصد در بخش کشاورزی بود(همان، ۵۹-۵۳).
کارآفرینی روستایی در کانادا
از سال ۱۹۸۶ کارآفرینی به عنوان یکی از راهبردهای توسعه روستایی در کشور کانادا مدنظر قرار گرفت و در سال های بعد، هم چون امریکا، «مرکز کارآفرینی روستایی» ایجاد شد، که هدف اصلی این مرکز، ایجاد انگیزه و حمایت از کارآفرینی دولتی و خصوصی در جوامع روستایی بود. اغلب، چنین مراکزی روش روشن و مستقیمی را برای ایجاد یک مرکز ملی جهت رشد و موفقیت توسعه کارآفرینی روستایی فراهم می کنند(Blake, 2003: 18-30). عمده ترین مشکلی که کارآفرینی در مناطق روستایی کانادا با آن مواجهه است، در درجه اول مشکلات راهبردی و بازاریابی است و مشکل مالی در درجه دوم اهمیت قرار دارد(Rock, 2003: 3). در این منطقه، ۲۸ کارآفرین موفق شناسایی شده اند که مشکلات آنان عبارتنداز(Ibid).

 

 

    • مشکلات راهبردی. شبکه بندی، شروع و رشد یک فعالیت جدید و دستیابی به خدمات و ابزار؛

 

    • مشکلات بازاریابی. تولیدات منطبق با بازار و شناسایی و استفاده از کانال های بازاریابی؛

 

    • مشکلات تولیدی. استفاده از منابع موجود، مکان مناسب و شناسایی تولید؛

 

    • مشکلات مربوط به عوامل منابع انسانی. حمایت خانواده ها، کارشناسان موجود و کمک جامعه محلی.

 

  • مشکلات سرمایه ای. حمایت از طریق سرمایه گذاری های مناسب و سایر منابع درآمدی(افتخاری، سجاسی قیداری، ۱۳۸۹: ۱۱۶).

 

موقعیت جغرافیایی روستای کندلوس

 

روستای کندلوس در فاصله ۴۲ کیلومتری جاده کرج-چالوس و در ارتفاع ۱۴۰۰ متری از سطح دریا و در درون دره موسوم به میخ ساز قرار گرفته است. کندلوس از شمال به پیده از جنوب به کوههای البرز، از شرق به میرکلا و ارتفاعات قلاتکی و از غرب به دره زانوس محدود شده است.
این روستا از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران است. روستای کندلوس ، با چهارهزار سال تاریخ، در دل کوهستانه ای البرز، چشم به راه همدمی است تا سفره دل باز کند و از زنان و مردانی پاک سرشت و سخت کوش سخن گوید … روستای کندلوس، به حق و به انصاف یکی از زیباترین و پاکیزه ترین روستاهای ایران محسوب می شود که هم چون نگینی در دل طبیعت زیبای البرز شمالی، می درخشد. این روستا در امتداد دره زانوس، و منطقه سرسبز و زیبای کجور، یکی از اولین و کهن ترین سکونت گاه های انسان در استان مازندران قرار دارد(مهندسین مشاورشارمند، ۱۳۸۱).
جمعیت این روستا براساس سرشماری ۱۳۹۰ برابر با ۹۱۵ نفر است که در ۲۷۳ خانوار زندگی می کنند(مرکز آمار ایران سرشماری، ۱۳۹۰)
 

فصل سوم:

 

 

روش شناسی پژوهش

 

 

مقدمه:

 

تحقیق ­عبارت ­است ­از ­فرایند ­جست ­و ­جوی ­منظم ­برای مشخص ­کردن ­یک­ موقعیت­ نامعین. ­بنابراین تحقیق­ فرایندی است که از طریق آن می توان درباره ی “ناشناخته “به جست و جو پرداخت و نسبت به آن شناخت لازم را کسب کرد. دراین فرایند از چگونگی گردآوری شواهد و تبدیل آن ها به یافته ها، تحت عنوان “روش شناسی ” یاد می شود. این سوال که ” چگونه داده ها گردآوری شود و مورد تفسیر قرار گیرد، بطوریکه ابهام حاصل از آن ها به حداقل ممکن کاهش یابد” مربوط به روش شناسی تحقیق است. پاسخ این سوال را می توان با توجه به قواعد و اصول مورد استفاده در پژوهشهای علوم انسانی و دیدگاه های فلسفی زیربنایی آن ها بدست داد(سرمد و دیگران، ۲۲:۱۳۸۳). منظور از تحقیق عبارت است از انجام یک تلاش منظم و برنامه ریزی شده توسط افرادی که علاوه بر توجه به موضوعات عادی زندگی، به دنبال کشف حقایق متعدد و رموز اساسی آن هستند؛ که به این جستجو و کنکاش مستمر بر اساس روش های خاص علمی آن و به طور سیستماتیک، با هدف گسترش قلمرو معرفتی بشر انجام می گیرد، روش علمی تحقیق گفته می شود(عباسی و متانی،۱۳۸۲ : ۲۳). بر این اساس، روش تحقیق وسیله یا طریقه تعیین این است که چگونه یک گزاره ی تحقیق موردتایید قرار می گیرد و یا رد می شود. به عبارت دیگر، روش تحقیق، چارچوب عملیات یا اقدامات جستجوگرانه برای تحقق هدف پژوهش، جهت آزمون فرضیه یا پاسخ دادن به سوال های تحقیق را فراهم می آورد (سرمد و دیگران، ۱۳۸۳: ۲۲). روش علمی یا روش تحقیق علمی فرایند جست و جوی منظم برای مشخص کردن یک موقعیت نامعین است.مراحل عمده ی روش علمی به شرح زیر است :

 

 

    1. پی بردن به مساله

 

    1. جستو جوی پیشینه

 

    1. تدوین فرضیه

 

    1. مشاهده و آزمون فرضیه

 

  1. پذیرش، رد یا تعدیل کردن فرضیه (سرمد و دیگران، ۱۳۸۳: ۲۲).

 

روش تحقیق

 

اغلب در انجام تحقیقات علوم اجتماعی، از روش تحقیق توصیفی استفاده می شود. هدف محقق در این روش تحقیق، توصیف عینی، واقعی و منظم خصوصیات یک موقعیت یا موضوع است. به عبارت دیگر، محقق سعی می کند تا “آنچه هست ” را بدون هیچ گونه دخالت یا استنتاج ذهنی گزارش دهد و نتایج عینی از موقعیت بگیرد (نادری و سیف نراقی، ۱۳۸۵: ۷۲). به طورخلاصه تر می توان گفت که ” تحقیق توصیفی آنچه را که هست توصیف میکند و به شرایط یا روابط موجود، عقاید متداول، فرایندهای جاری، آثار مشهود یا روندهای در حال گسترش توجه دارد. توجه آن در درجه ی اول به زمان حال است، هرچند غالباً رویدادها و آثار گذشته را نیز که به شرایط موجود مربوط می شوند، مورد بررسی قرار می دهد” (بست، ۱۳۷۱: ۱۲۵). در این پژوهش نیز ما به توصیف و مطالعه ی آنچه که هست می پردازیم. بنابراین روش تحقیق مناسب که در این پژوهش به کار رفته است، روش تحقیق توصیفی می باشد. در تحقیقات توصیفی می توان جامعه ی مورد مطالعه را از طریق پیمایش مورد بررسی و آزمون قرار داد.
 تصویر درباره جامعه شناسی و علوم اجتماعی
” پیمایش ” عبارت از جمع آوری اطلاعات است که با طرح و نقشه و به عنوان راهنمای عملی توصیف یا پیش بینی و یا به منظورتجزیه و تحلیل روابط برخی متغیرها، صورت می گیرد. پیمایش توصیفی، به توصیف پدیده های خاص در محیطی معین می پردازد، برای آزمون نظریه ها و پاسخگویی به پرسش های پژوهش به کار می رود و شامل توصیف و نتیجه گیری است (کومار، ۱۳۷۴: ۴۹-۴۷).
مراحل مختلف اغلب پیمایش ها به ترتیب زیر است :

 

 

    1. مطالعه ی کتب و نشریات مربوطه، مصاحبه با افراد صاحب نفوذ و با تجربه

 

    1. تدوین فرضیه و طراحی روش تحقیق

 

    1. طراحی فنون و روش های مورد نیاز تحقیق، اجرای طرح مقدماتی و رفع نواقص ابزار تحقیق

 

    1. انتخاب افراد و نمونه هایی که باید مورد بررسی قرار گیرند

 

    1. کار میدانی و جمع آوری و دریافت اطلاعات و داده ها

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *