راه های درمانی اختلال بدریخت انگاری بدن

درمان

 

2-40- دارو درمانی

بازدارنده های اختصاصی بازجذب سروتونین(SSRIs). بدون شک درمان انتخابی برای اختلال بدریخت انگاری بدن، (SSRIs)ها هستند. فیلیپس(2002) در یک مطالعه با استفاده از طرح دوسو کور[1] با گره کنترل که دارونما دریافت کرده بودند، داروی فلوکستین را به مدت 12 هفته بر روی 67 بیمار مبتلا به BDD آزمایش کرد. نتایج نشان داد که فلوکستین به طور معنی داری نسبت به دارونما علائم اختلال بدریخت انگاری بدن و عملکرد روزانه را بهبود بخشید(میزان پاسخ 53 در مقابل 18 درصد). فیلیپس(2003) در مطالعه دیگری داروی سیتالوپرام را به مدت 12 هفته بر روی علائم 15 بیمار مبتلا به BDD مورد آزمایش قرار داد. نتایج نشان داد که سیتالوپرام به طور معنی داری کیفیت زندگی و عملکرد روزانه این بیماران را بهبود بخشید(میزان پاسخ 73 درصد بود). همین پژوهشگر در طرح دیگری با داروی فلوکسامین که به مدت 16 هفته، بر روی علائم 30 بیمار مبتلا به BDD انجام داد. میزان پاسخ بیماران به فلوکسامین 63 درصد بود. همچنین پریوگی[2](1997) نیز داروی فلوکسامین را به مدت 10 هفته بر روی علائم 15 بیمار مبتلا به بدریخت انگاری بدن مورد آزمایش قرار داد. که میزان پاسخ بیماران به فلوکسامین 67 درصد بود(ربیعی، 3 139).

افرادی که به درمان با SSRIsها پاسخ می دهند بهبود کلی در زمینه های: اشتغال ذهنی، توانایی مقاومت و کنترل افکار وسواسی، درد هیجانی،کاهش رفتارهای جستجو و کسب اطمینان، بهبود عملکرد روزانه، کاهش رفتارهای اجتنابی، افزایش بینش نسبت به بیماری از خود نشان می دهند(ربیعی، 1390).

 

2-41- درمان شناختی-رفتاری(CBT)

درمان شناختی- رفتاری یکی از بهترین درمان ها از لحاظ اثر بخشی و تحقیقات انجام شده، برای اختلال بدریخت انگاری بدن می باشد(نظیر اوغلو و خیملانی-پتال، 2003،ویل، 2004،بوردنر، 2007، فیلیپس،2009). جنبه شناختی CBT بر روی افکار و باورها(شناخت ها) متمرکز است. هدف آن شناسایی، ارزیابی، و تغییر سبک های تفکر غیر منطقی و خود شکن می باشد. جنبه رفتاری درمان CBT بر روی رفتارهای مسئله ساز مثل وارسی خود در آینه و اجتناب از موقعیت های اجتماعی متمرکز است.

مطلب مشابه :  روانشناسی انتظارات والدین- نوجوان

مطالعات مختلف نشان می دهند که CBT برای بهبود علائم اختلال بدریخت انگاری بدن در اکثر افراد اثربخش بوده است. ویل[3](1996)، در یک مطالعه نیمه تجربی با گروه گواه در یک درمان فردی بر روی 19 بیمار مبتلا به BDD در 12 جلسه هفتگی به مدت یک ساعت، به این نتیجه رسید که گروه درمان نسبت به گروه کنترل بهبودی معناداری در علائم داشتند. روزن[4](1996)، در یک مطالعه نیمه تجربی با گروه گواه در درمان گروهی بر روی 54 بیمار مبتلا به BDD در 8 جلسه هفتگی به مدت دو ساعت، به این نتیجه رسید که گروه تجربی(با اندازه اثر80%) نسبت به گروه کنترل بهبودی معنی داری در علائم اختلال داشتند. نظیر اوغلو(1993،1996)، در یک مطالعه موردی(سری زمانی) در درمان انفرادی بر روی 5 بیمار مبتلا به BDD در سری اول و 17 بیمار در سری دوم، در 12 جلسه هفتگی یک ساعته، به این نتیجه رسید که CBT به طور معنی داری علائم 4 بیمار را در سری اول و 12 بیمار در سری دوم را کاهش داده است(ربیعی،1390).

با این حال CBT با درمان های دیگر مقایسه نشده تا نشان داده شود که آیا CBT برای اختلال بدریخت انگاری بدن نسبت به سایر درمان ها برتری دارد یا نه؟ ولی معمولأ CBT در بین درمان های روانشناختی، درمان انتخابی برای این اختلال می باشد.

 

2-42- درمان فراشناختی

به طور کلی مفهوم سازی اصلی درمان فراشناختی برای بیماران مبتلا  به اختلال بدریخت انگاری بدن بر پایه مدل فراشناختی ولز برای اختلال برای اختلال وسواس فکری-عملی است که به وسیله ربیعی(1388) برای اختلال بدشکلی بدن طراحی و تدوین شد. ربیعی و همکاران(1388) نشان دادند که بیماران مبتلا به اختلال بدریخت انگاری بدن نسبت به افراد سالم در مولفه های فراشناختی( راهبردهای کنترل فراشناختی) در آمیختگی افکار[عینیت بخشیدن به افکار]، باورهای مثبت و منفی فراشناختی)، مشکلات قابل توجهی دارند. هدف کلی درمان فراشناختی این است که بیماران به شیوه ی پردازش فراشناختی معطوف شوند و به پذیرش بی طرفانه ای از افکار مزاحم بدون ارتباط با پردازش بیشتر یا عمل دست یابند. همچنین هدف درمان را از توقف افکار مزاحم به یادگیری این نکته معطوف می سازد که نیازی نیست بر پایه ی افکار وسواسی یا دیگر انواع افکار مزاحم عمل نمود. بیماران باید شیوه های فراشناختی جدید و برخورد با افکار مزاحم را بیاموزند(ربیعی و همکاران،1393).

مطلب مشابه :  تفاوت و تشابه خود جرحی با اقدام خودکشی

[1]– double blind

[2]– Perugi

[3]– Veale

[4]– Rosen