دانلود مقاله با موضوع استان فارس، استان هرمزگان، امام زمان (عج)، استان اصفهان

آن

منبع : استانداری فارس 1391 مقیاس 1:2700000
3-1 معرفی استان فارس
استان فارس از دیر باز محل اسکان قوم پارس و یکی از مهدهای تمدن و شکوفایی فرهنگ و علم ایران زمین بوده است. دروازه صدور و نفوذ فرهنگی و تمدن ایرانی چه در پیش از اسلام و چه پس از اسلام سرزمین و یا به عبارت دیگر اقلیم فارس بوده است. در این خطه ستارگان درخشان علم و ادب و فلسفه بسیاری برخاسته اند که هر یک به نوبه خویش در اعتلای تمدن و آوازه ایران اسلامی نقش بسزایی داشته اند. همچنین فارس به دلیل موقعیت استراتژیک خود در ارتباط با دریای عمان و خلیج فارس جولانگاه کلیه اقوام تمدن های جهان در تاریخ طولانی خود بوده است. پایتخت پادشاهان هخامنشی، ساسانی، صفاریان، آل بویه، آل مظفر و خاندان زند به همراه مرکزیت حکومت و کنترل بخش جنوبی ایران زمین فارس را جزو پهنه های استثنایی و مهم کشور قرار داده است. نماد حضور تمدن ایران زمین در این خطه آثار باستانی و تمدن بشری همچون : تخت جمشید، کاخ ساسان، پاسارگاد، نقش رستم، غارشاپور، شهر بیشابور، شهر گور، بازار قیصریه، مسجد جامع عتیق، بازار و حمام وکیل، ارگ کریمخانی می باشند. کافی است بدانیم یک سوم آثار تاریخی ایران در فارس جای دارد. فارس در دوره های مختلف تاریخی، پایتخت و مرکز ثقل حکومت ایران بوده است. در زمان هخامنشیـان (500 سال پیش از میلاد مسیح) در زمان ساسانیان (قرن چهارم میلادی) در حکومت آل بویه (قرن چهارم هجری) و بالاخره در دوران زندیه (قرن یازدهم هجری) فارس نقش اساسی در تاریخ و جغرافیای ایران و بخش اعظمی از جهان آن روز داشته است. نشانه و یادگارهای تاریخی بی شمار از این دروان ها در فارس وجود دارد. از همین روی مرکز فارس، شهر شیراز را پایتخت فرهنگی ایران نامیده اند.
3-2 موقعیت جغرافیایی استان فارس
 استان فارس 6/7 درصد مساحت کل کشور را به خود اختصاص داده است. استان فارس در جنوب منطقه مرکزی ایران بین مدارهای 27 درجه و 2 دقیقه و 31 درجه و 42 دقیقه عرض شمالی و 50 درجه و 42 دقیقه و 55 درجه و 36 دقیقه طول خاوری از نیمروز گرینویچ قرارگرفته است. این استان از شمال با استان اصفهان و یزد، از باختر با استان های کهگیلویه و بویر احمد و بوشهر، از جنوب با استان هرمزگان و از خاور با استان کرمان همسایه است. استان پهناور فارس، منطقه ای چهار فصل بوده و از نظر آب و هوایی می توان سه منطقه ی سردسیر، معتدل و گرمسیر را دراین منطقه مشاهده کرد. متوسط دما در سردترین ماه سال بین 7- تا 2- درجه ی سانتی گراد و در گرم ترین ماه سال بین 35 تا 40 درجه سانتی گراد در نوسان است. جهت عمومی کوه های این استان شمال خاوری- جنوب باختری است و هر چه از طرف شمال به جنوب پیش می رویم از ارتفاع کوهستان به طور عمومی کاسته می شود. محدوده استان فارس به دلیل تنوع اقلیمی و ساختارهای جغرافیایی طبیعی فضاهای خاص و منحصر به فردی را دارا است و از انواع دریاچه های طبیعی، رودخانه های دایمی و فصلی، چشمه های آب گرم و آب سرد برخوردار است. بر طبق برآورد جمعیتی سازمان ملی آمار ایران که در شهریور ماه سال ۱۳۹۰ صورت گرفت، جمعیت استان ۴٬۵۲۸٬۵۱۴ برآورد شد. شهرستان شیراز با ۱٬۷۴۹٬۹۲۶ نفر جمعیت، بیش از ۳۹٪ جمعیت استانرا در خود جای داده‌است. پس از شیراز شهرستان‌های مرودشت با ۳۰۷٬۴۹۲ نفر، کازرون با ۲۵۴٬۷۰۴ نفر، لارستان با ۲۲۶٬۸۷۹ نفر، جهرم با ۲۰۹٬۳۱۲ نفر و فسا با ۲۰۳٬۱۲۹ نفر پرجمعیت‌ترین شهرستان‌های استان هستند.
3-3 ویژگی های طبیعی استان فارس
3-3-1 آب و هوای استان فارس
درجه حرارت و میزان بارندگی در استان فارس، تحت تاثیر ویژگی های توپوگرافیک، سه ناحیه آب و هوایی مشخص پدیدار شده است :
ناحیه کوهستانی شمال، شمال باختر و باختر: دارای زمستان های سرد معتدل و پوشش گیاهی قابل توجه می باشد. میزان بارندگی این ناحیه در حدود 400 تا 600 میلی متر در سال گزارش شده است. 
ناحیه مرکزی: این ناحیه درزمستان ها آب و هوای نسبتا معتدل توام با بارندگی و در تابستان ها، هوایی گرم وخشک دارد. آب و هوای این ناحیه به علت بارندگی نسبی ارتفاعات، نسبت به شمال و شمال باختر وضعیتی کاملا متفاوت دارد، میزان باران این ناحیه بین 200 تا 400 میلی متر در سال است. شهرهای شیراز، کازرون، فسا و فیروزآباد در این ناحیه قرار گرفته اند. 
ناحیه جنوب و جنوب خاوری: به علت کاهش ارتفاع و پهنای جغرافیایی و نحوه استقرار کوه ها، میزان بارندگی این ناحیه درفصل زمستان نسبت به دو فصل بهار و پاییز کم تر می باشد. هوای این ناحیه در زمستان ها معتدل و در تابستان ها بسیار گرم و میزان بارندگی سالانه آن 100 تا 200 میلی متر است. شهرهای لار، اوز و خنج جزو این ناحیه خشک به شمار می روند. 
3-3-2 پوشش گیاهی استان فارس
پوشش گیاهی استان فارس را درختان جنگلی و گیاهان دارویی و صنعتی تشکیل می دهد، مهم ترین گونه های درختی این استان عبارتند از: بادام کوهی، بنه و بلوط و برخی از گیاهان دارویی و صنعتی که شیرین بیان، گل گاوزبان، کتیرا، آنغوزه و گون برخی از این گونه ها هستند. مناطق حفاظت شده استان فارس رویشگاه بسیاری از گونه های گیاهی منطقه می باشند. پارک ملی بمو واقع در شمال شهر شیراز از نظر پوشش گیاهی بسیار غنی و قابل اهمیت است و تا کنون بالغ بر 280 گونه گیاهی در آن شناسایی و نمونه برداری شده است.
3-4 وضعیت اقتصادی استان فارس
3-4-1 صنایع و معادن استان فارس
صنایع استان فارس در دو دسته کارخانه ای و دستی قابل بررسی و مطالعه است. صنایع دستی استان به علت ز
یبایی، جذابیت و مرغوبیت، جایگاه ویژه ای را در بازارهای داخلی و جهانی به خود اختصاص داده و فرش، گبه و خاتم آن از معروفیت خاصی برخوردار است. در بخش صنایع ماشینی؛ استان فارس ازمقام ارزشمندی درکشور برخورداراست. صنایع ماشینی استان را بیش تر؛ صنایع الکترونیکی، شیمیایی، ریسندگی، بافندگی و صنایع غذایی تشکیل داده است.
بیش ترین سهم صنایع الکترونیکی به کارخانه های مخابراتی ایران (کما) تعلق دارد که از سال 1348 در این استان شروع به تولید کرده است. کارخانه لاستیک سازی دنا (بریجستون) یکی از چهار تولید کننده بزرگ لاستیک سازی ایران، دراین استان قرار دارد. در زمینه صنایع ریسند‎گی، بافندگی و چرم سازی، این استان با 50 کارگاه بزرگ و کوچک، سهمی عمده در تولید محصولات نساجی و فرش بافی دارد. در فارس همراه با تولید محصولات کشاورزی، صنایع غذایی نیز رشد چشم گیری یافته است. براساس اطلاعات موجود، بیش از 200 واحد صنایع غذایی در این استان فعالیت دارند که تولید مواد غذایی نظیر روغن، قند، شکر، گوشت را بر عهده دارند. پالایشگاه شیراز از سال 1352 آغاز به کار کرده و فرآورده هایی مانند گاز مایع، بنزین معمولی، بنزین سوپر، را تولید می کند. در سال های اخیر صنعت پتروشیمی استان نیز توسعه قابل توجهی یافته است. استان فارس، قطب الکترونیک کشور بوده و صنایع پتروشیمی آن از اهمیت خاصی برخوردار است.
3-4-2 کشاورزی و دامداری استان فارس
استان فارس سهمی عمده در بخش های اقتصادی کشور به ویژه کشاورزی و صنعت دارد. این استان در تولید گندم، ذرت و انجیر در کشور مقام اول را داراست. طبق گزارش آمار نامه کشاورزی، این استان با 1025059 هکتار سطح زیر کشت پس از استان های آذربایجان شرقی و خراسان، رتبه سوم را در کل کشور دارد. دام داری از ارکان مهم اقتصادی منطقه فارس است و وجود عشایر قشقایی که یکی از بزرگ ترین و اصیل ترین عشایر ایرانند که دام داری شغل اصلی آنان است سبب رونق دام داری در منطقه فارس شده است.
3-5 شهرستان های استان فارس
3-5-1 شهرستان شیراز
شیراز شهری در جنوب ‌غربی ایران در ارتفاع 1486متری از سطح دریا در دامنه‌های رشته‌کوه زاگرس است. این شهر مرکز استان فارس است.شیراز با موقعیت خاص جغرافیایی خود که سه فصل از فصل های سال، هوایی بهاری دارد؛ سرزمین شعر و شاعری نیز هست و دو مروارید بزرگ ادبیات جهان (سعدی و حافظ) زادگاه این سرزمین هستند و آرامگاه آن ها محفل هنردوستان است. شیراز با مناطق اطراف آن یعنی تخت جمشید، نقش رستم و شهرهای دیرینه یکی از قدیمی ترین مجموعه های تمدنی جهان است و آثار تاریخی اطراف آن که از عظیم ترین آثار باقی مانده در جهان است به تمدن کهن ایران، اعتباری خاص داده است.

مطلب مشابه :  پایان نامه با کلید واژه هایافکار عمومی، دیپلماسی عمومی، جنگ جهانی اول، سازمان های بین المللی

3-5-1-1 مشخصات جغرافیایی شیراز
شهرستان شیراز با مختصات جغرافیایی 33/52 طول شرقی و 36/29 عرض شمالی در ارتفاع بیش از 1500 متر از سطح دریا با وسعتی معادل 8/10688 کیلومتر مربع، تقریبا در مرکز استان فارس قرار دارد. در شمال شهرستان شیراز، شهرستان های مرودشت و سپیدان واقع اند و در جنوب آن شهرستان های فیروزآباد و جهرم قرار گرفته اند. شهرستان های نی ریز، استهبان و فسا در شرق شهرستان شیراز و شهرستان کازرون در غرب آن شهرستان قرار دارند. شهرستان شیراز شامل 6 بخش، 5 شهر و 21 دهستان است و جمعیت آن بالغ بر 1263244 نفر است. بخش های شهرستان شیراز عبارتند از: بخش مرکزی، بخش زرقان، بخش کربال، بخش کوار و بخش ارژن.
بخش مرکزی، شامل شهر قدیمی شیراز و حومه آن است. دست خضر، قصر ابونصر، برم دلک، و گویم از مهم ترین حومه های شیراز هستند. دریاچه مهارلو نیز به فاصله کمی از این شهر قرار گرفته است.
   
3-5-1-2 وجه تسمیه و پیشینه تاریخی 
در افسانه ها آمده است که شیراز فرزند تهمورس (از پادشاهان سلسله پیشدادیان) شهر شیراز را تاسیس کرد و نام خود را بدان بخشید. به روایتی دیگر، نام این دیار، “شهرراز” بوده که به اختصار شهر از و شیراز خوانده شده است. در حالی که بر اساس تحقیقات “تدسکو” شیراز به معنای مرکز انگور خوب است، “ابن حوقل”، جغرافیدان مسلمان قرن چهارم هجری، علت نام گذاری شیراز شباهت این سرزمین به اندرون شیر می داند، چرا که به قول او عموما خواربار نواحی دیگر بدان جا حمل می شد و از آن جا چیزی به جایی نمی بردند.
3-5-2 شهرستان اقلید
اقلید یکی از شهرهای زیبا و دیدنی، با آثار تاریخی فراوان است. این شهر در شمال استان فارس قرار گرفته و به شهر امام زمان (عج) و کلید استان فارس معروف می باشد. در این شهرستان افراد بزرگی چون فقیه اقلیدی می زیسته اند، آثار تاریخی فراوانی همچون حوضچه دختر گبر، بازارگاه، قلعه آسپاس و امامزاده های معروفی چون امامزاده عبدالرحمن و امامزاده سید محمد و به همراه مناطق دیدنی چون چشمه رسول الله، پارک انقلاب، تنگ براق، قدمگاه وجود دارد.
3-5-2-1 مشخصات جغرافیایی
 اقلید شهری در استان فارس و حدودا 250 کیلومتر با اصفهان و 250 کیلومتر با شیراز 200 کیلومتر با یزد و 160 کیلومتر با یاسوج فاصله دارد
3-5-2-2 وجه تسمیه و پیشینه تاریخی 
درباره واژه اقلید گمان هایی چند وجود دارد اما گمانی که بیشتر تاریخ نویسان نسبت به آن اتفاق نظر دارند، این واژه همانا عربی شده واژه کلید است. در گویش مردم نیز به صورت کلید و کلیل هنوز به کار می رود که گونه ای از واژه اکلیل است. از آن جا که اقلید ششمین شهر مرتفع ایران و مرتفع ترین شهر استان فارس به شمار می رود تا جایی که این ارتفاعات به علت مشرف بودن و جایگاه فلاتی تصویر آن بر سرزمین فا
رس در ادوار گذشته بوده، موقعیت و تسلط خاص دفاعی داشته و دارای پایگاه نظامی بوده، به گونه ای که فتح آن به منزله تصرف تمام خاک فارس به شمار آمده است و بدین سبب آن را کلید فارس گفته اند.
3-5-3 شهرستان لامرد
لامِرد شهری است در جنوب استان فارس. از شمال به لارستان از مشرق به شهرستان بستک در استان هرمزگان از جنوب به بندر لنگه در استان هرمزگان و از مغرب به جم متصل می شود. این شهر دارای امکانات خوب و فرودگاه است. این شهرستان مرکب از بخش های مرکزی، مرودشت، مهر و اشکنان و به مرکزیت شهر لامرد. شهرستان لامرد از شمال و شمال شرقی به شهرستان لار، از شرق و جنوب به شهرستان بندر لنگه (استان هرمزگان) و از جنوب غربی و غرب به شهرستان کنگان (استان بوشهر) محدود است. بافت روستاهای آن طولی، در کنار محورهای ارتباطی اصلی به شهرستان شکل گرفته است و اکثرا در دامنه کوه هستند. لازم به ذکر است پیش از آن که لامرد به شهر تبدیل شود خود

مطلب مشابه :  پایان نامه با کلید واژگانادراک کنترل، همسانی درونی، شاخص آماری

دیدگاهتان را بنویسید